185در شمال خانۀ فاطمه بنت محمّد است و چنانكه گفتيم، قبلاً به باب عثمان موسوم بوده است. اين وجه تسميه بدان علّت بود كه درِ مذكور مقابل خانۀ عثمان بن عُفّان - خليفۀ سوم واقع شده بود و وجه تسميۀ «جبرئيل» مبتنى بر احاديثى است كه پيامبر، جبرئيل را در مدخل اين در ملاقات و با او گفتگو كرده است. ¹بناى فعلى، سر در و ستون‌هاى باب جبرئيل، از آثار عبدالمجيد عثمانى است كه توسّط سعودى‌ها همچنان محفوظ مانده است. در سر در اين باب، به خطّ ثلث و به رنگ طلايى بر زمينۀ سبز، اين آيه را كتيبه كرده‌اند:

فَإِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلاٰهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صٰالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلاٰئِكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيرٌ .

و بر هر يك از دو لنگۀ در نوشته شده است:

جَنّٰاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوٰابُ . ²همچنين بيتى را به نشانۀ زبان حال پيامبر در اجراى پيام جبرئيل، چنين كتيبه كرده‌اند:

و حطّ في بابنا ماشئت من ثعل و كلُّ أمر يرى صعباً يهون بنا

2 - باب‌النّساء، از ساخته‌هاى عمربن خطاب، خليفۀ دوم و بناى فعلى آن مربوط به عبدالمجيد عثمانى است. اين باب، در ديوار شرقى مسجد و امتداد شمالى باب جبرئيل قرار گرفته و از آنجا به سمت عقب - محل اصحاب الصّفه - راه يافته است.

وجه تسميه: نساء مستند به حديثى است به نقل از ابن‌عمر كه گفت:

«لَو تَركنا هذا الباب للنساء...». ³