151تقدَّم منْ ذنبهِ.» 1«كسى كه مناسك او تمام شود در حالى كه مسلمانان از زبان و دست او سالم باشند، خداوند گناهان گذشتۀ او را مىآمرزد.»
برخى با استدلال به اين حديث مىگويند: هر نوع سخنى كه در حج موجب اذيت و ناراحتى زائران بيتاللّٰه الحرام گردد، حرام است.
ولى لحن اين حديث امتنان است و در مقام بيان حكم تحريم نمىباشد و الزام، آنگونه كه از آيه استفاده مىشود، از اين حديث قابل استنباط نيست.
بيهقى از ابن عباس نقل مىكند كه رسول خدا - ص - فرمود:
«الرَفث الاعرابةُ والتعريضُ للنِّساءِ بالجِماعِ والفُسُوق المَعاصي كلُّها والجِدالُ جِدالُ الرجلِ صاحبَهُ.» 2«رفث فحش دادن و همبستر شدن با زنان، و فسوق همۀ معاصى، و جدال گفتگوى خصمانه با رفيق است.»
بيهقى در روايت ديگر از ابن عباس نقل مىكند:
«الجِدالُ المُراءُ وفي لفظ: أنْ تُماري صاحبَكَ حتّى يَغضَبَكَ أَوْ تَغْضِبَهُ.» 3اسماء، دختر ابوبكر نقل مىكند:
با رسول خدا - ص - در سفر حج همراه بوديم. ابوبكر در انتظار غلامش بود تا اين كه غلام آمد ولى مركب را با خود نياورد. ابوبكر از