98
حديث:27
نماز در مسجدالحرام
انسان براى ورود به عرصهگاه معنوى نماز و دست يافتن به حقيقت اين عبادت، ناچار است مراحل و منازلى را طى كند.
در مرحلۀ اول بايد نسبت به لباس و مكان و آب وضو و غسل و خاك تيمّم از حق و حقوق تمام مردم و بيتالمال مسلمين پاك شود.
اگر ذرهاى از اجزاء لباس يا قسمتى از مكان و محل اين عبادت، يا قطرهاى از آب وضو و غسل، يا مقدارى از خاك تيمّم غصبى يا حرام باشد، با آن لباس و در آن مكان و با آن آب و خاك بهيچ عنوان نمىتواند به بارگاه قدس برسد و به ميهمانى حضرت محبوب مشرّف گردد.
نماز با لباس حرام و با آب و خاك غير مباح و با مكان غير شرعى نماز نيست، هر چند مكلف براى بجا آوردن آن خود را به انواع مشقتها و زحمات و رنجها دچار كند.
مگر امكان دارد كسى با آلودگى به مال حرام يا قرار گرفتن در مقام حرام، يا با اتصال به غسل و وضو و تيممى كه آب و خاكش از راه حرام