99است، به بارگاه عزت آن عزيز راه يابد.
نماز مقام پاكان و نيكان است. نماز جايگاه بينايان و دانايان است.
نماز طريق عاشقان و عارفان است.
عارف عاشق محال است در مسائل نماز و ساير برنامهها از دستور معشوق سرپيچى كند.
مگر براى مؤمن امكان دارد با آب غصبى يا خاك حرام غسل يا وضو يا تيمّم بسازد، آن وضو و غسل و تيمم مگر طهارت خدا خواسته را تحقّق مىدهد؟!
اى عزيز، به قدر ميسور و مقدار مقدور اين وقت مناجات را غنيمت شمار و به آداب قلبى و قالبى آن قيام كن و به قلب خود بفهمان كه مايۀ حيات ابدى و سرچشمۀ فضايل نفسانى و رأس المال كرامات غير متناهى به مراودت و مؤانست با حق است، بخصوص بتوسط نماز كه معجون روحانى ساخته شده با دست جمال و جلال حق است، و از جميع عبادات جامعتر و كاملتر است، پس اوقات و شرايط آن را حتىالامكان محافظت كن.
اشتغالات قلبى را در اوقات نماز كم و بلكه قطع كن. به كتب روايت مراجعه نما و در ضمن توجه به احاديث، در احوال معصومين تدبّر كن و در حالات آن بزرگواران تأمل نما، شايد تنبّهى حاصل آيد و بتوان به قلب مهجور فهماند كه اوقات نماز، اوقات حضور در بارگاه قدس حضرت ذوالجلال است. اوقاتى است كه حق تعالى، كه مالك الملوك و عظيم مطلق است، بندۀ ضعيف ناچيز را به مناجات خود