331حضرت حمزه، بنابر مشهور دو سال از رسول خدا بزرگتر بود و بنا به گفتۀ مشهور مورّخان، او در سال دوم بعثت، اسلام را پذيرفته است.
بنا به نقل ابن اثير و گروهى از مورّخان، چون حمزه سيدالشهدا ايمان خويش را اظهار كرد، سردمداران قريش فهميدند كه پيامبر از اين پس نيرومند شده و اسلام داراى مدافع قوى گرديده است و با گرويدن وى به اسلام، از طرحها و نقشههاى زيادىكه بر عليه اسلام و مسلمين ترسيم كرده بودند منصرف شدند.
حضرت حمزه همزمان با هجرت رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه، هجرت نمود و در صف مهاجرينِ اوّلين قرار گرفت. او اولين فرمانده و پرچمدار اسلام است كه از سوى رسول خدا در رأس گروهى از مسلمانان براى پاسخگويى به حملۀ مشركان، به محلّى بنام «سيف البحر»اعزام گرديد.
در جنگهاى متعدد ديگر مانند بدر و احد شركت نمود و در بدر امتحان سختى را از سرگذراند و از سران قريش چند نفر، از جمله شيبةبن ربيعه و طُعَيمةبن عدى را به دست خود هلاك ساخت و در قتل يكى ديگر از مشركان نامى؛ يعنى«عتبةبن ربيعه»با اميرمؤمنان عليه السلام شركت جست.
شجاعت حضرت حمزه در جنگها زبانرد خاص و عام و مورد تأييد دوست و دشمن است؛ زيرا او در جنگ بدر و احُد وى با هر دو دست و با دو شمشير مىجنگيد.
حضرت حمزه در ميدان جنگ با نصب كردن«پرِ شترمرغى»به سينهاش از ديگر فرماندهان و جنگجويان مشخص و برجسته بود و به همين جهت در جنگ بدر يكى از سران دشمن پس از آنكه به اسارت مسلمانان در آمد و چشمش به حمزه افتاد، پرسيد:
اين كيست؟ گفتند: حمزةبن عبدالمطّلب. وى با تعجب گفت «ذٰلِكَ فَعَلَ بِنٰا الأفٰاعِيل» او بود كه صفوف ما را تار و مار كرد و ما را به روز سياه نشاند!
حضرت حمزه در سال سوم هجرت در جنگ احد پس از كشتن سى و يك تن از سران دشمن به مقام ارجمند شهادت نايل گرديد.