317او را به اثبات مى‌رساند! و آن اين كه:

«از خداوند براى مادرم اجازۀ طلب مغفرت كردم چنين اجازه‌اى به من داده نشد، امّا براى زيارت قبرش اجازه خواستم كه خداوند اين اجازه را به من داد! متن حديث چنين است:

«عَن أبي هُريرة قال: زارَ النبيّ صلى الله عليه و آله قبر أُمِّهِ فبَكىٰ وأبكىٰ مَنْ حَولَه، فقال استأذَنتُ رَبّي في أن أستغفِرَ لَها فَلَم يأذَنَ لي واستأذنْتُهُ في أنْ أزورَ قَبرها فأذِنَ لي، فزوروا القُبورَ فإنّها تذكّر الموتَ».

اين حديث كه ناقل آن ابوهريره است، در صحيح مسلم ¹، سنن نسائى ²، سنن ابن ماجه ³ سنن ابى‌داود ⁴ و تاريخ المدينة ابن شَبّه ⁵ آمده است و در سه سنن ياد شده، با مضمون آن، بر جواز زيارت قبور مشركان استدلال گرديده است و براى اين حديث باب مستقلّى به عنوان:«جواز زيارة قبر المشرك»اختصاص يافته است.

اين حديث مخالف مضمون قرآن است

ما فعلاً در مقام پاسخگويى مشروح بر اين تحريف، كه به صورت حديث نقل شده است، نيستيم ولى تذكر سه نكته را لازم مى‌دانيم:

1-اين حديث با مفهوم قرآن و مضمون آيۀ كريمه منافات دارد كه مى‌فرمايد:

وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ ⁶