140انگشت يكى به پيشانى ديگرى چسبيده بوده و وقتى آنها را جدا كردند، خون به راه افتاد و گفتند كه ميان ايشان [ جنگ و] خون‌ريزى خواهد بود.

ديگر اين كه در سن هاشم به هنگام مرگ اختلاف نظر است، بيست سال و بيست و پنج سال گفته شده و اين نكته را صاحب «المورد» ذكر كرده است.

ديگر اين كه در سن عبدالمطلب به هنگام مرگ نيز اختلاف نظر است. ابن‌حبيب مى‌گويد: مدت عمر عبدالمطلب نود و پنج سال بود و او در سال نهم [ پس از] عام‌الفيل وفات يافت و سهيلى مى‌گويد: عبدالمطلب در يكصد و بيست سالگى وفات يافت. ¹ در مورد سن او يكصد و ده سال و يكصد و چهل سال و هشتاد و دو سال هم گفته شده است و اين سه رقم را حافظ مغلطاى در سيرۀ خود ذكر كرده است و بنا به نوشتۀ ابن‌عساكر، عبدالمطلب در حجون به خاك سپرده شد. ²سهيلى مى‌گويد: ظاهر حديث ابوطالب در مورد سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه به عبدالمطلب فرمود: «بگو لا اله الّا اللّٰه تا بدين سخن [ در روز جزا] شهادت دهم» و پايان سخن آن حضرت كه فرمود: «[ شهادت دهم به ايمان] خاندان عبدالمطلب»، حكايت از آن دارد كه عبدالمطلب بر شرك وفات يافت.

در يكى از نوشته‌هاى مسعودى، مطلبى نسبت به عبدالمطلب يافتم كه دربارۀ وى گفته شده است او [ عبدالمطلب] بر اثر ديدن نشانه‌هايى از نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله و اين كه جز به توحيد مبعوث نگشته است، مسلمان وفات يافته است. ³ولى در «مسند البزّار» و در كتاب نسائى از قول عبداللّٰه بن عمر آمده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه عليها السلام كه به تسليت گروهى از انصار رفته بود فرمود: «شايد همراه ايشان