243كودكانى كه همراه مادران خود در روز بيست ونهم وارد كعبه شده بودند، پاك گردد. او خاطر نشان كرده است كه زنان شور و شوق فراوانى براى ورود به كعبه در اين روز نشان مى‌دهند، 1 ابن‌جبير همچنين به باز شدن كعبه در صبح عيد فطر، اشاره كرده است، 2 ولى اشاره‌اى به گشودن آن در روز بيست و ششم ذى‌قعده نكرده است. او يادآور شده كه كعبه در بيست و هفتم ذى‌قعده به روى همگان گشوده مى‌شود و در اين روز، پوشش كعبه از هر چهار سو، بالا زده مى‌شود كه به آن احرام كعبه مى‌گويند. آن گاه مى‌گويد: كعبه در زمانى كه در احرام است (وپوشش آن بالا زده شده) باز نمى‌شود، مگر پس از توقف در عرفات.
وى در ادامه نوشته است: پوشش كعبه را روز عيد قربان بر پشت بام كعبه قرار مى‌دهند و در روز سه شنبه سيزدهمِ ماه ياد شده، آويزان مى‌شود و دنباله‌هاى آن بالا زده مى‌شود تا از دست بيگانگان در امان بماند. اشاره مى‌كند كه در اين روزها، كعبه معظمه هر روز براى عراقى‌ها و خراسانى‌ها و ديگر كسانى كه با امير الحاج عراقى وارد مى‌شوند، باز مى‌گردد 3 و اين دلالت بر آن دارد كه كعبه طى موسم حج باز مى‌شود كه در زمان ابن‌جبير اين كار پس از (انجام مراسم) حج صورت مى‌گرفته است؛ زيرا حاجيان عراقى غالباً نزديكى‌هاى روز عرفه مى‌رسند.
اين بخش از كتاب را با توضيحاتى پيرامون وضع پرده‌دارى كعبه و آنچه پرده‌داران از واردان به كعبه مى‌گيرند، به پايان مى‌بريم. محب طبرى در اين باره سخنان گويا و جامعى دارد كه عين آن را نقل مى‌كنيم. به گفتۀ وى، پرده‌دارى كعبه، از مقامات خاندان شيبه است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنان واگذار كرده بود؛ همچنان كه سقايت حجاج را به عباس واگذارد. سپس مى‌گويد: پرده‌دارى كعبه شامل خدمت به آن، گشودن و بستن در و توليت آن است. سپس مى‌گويد: علما برآنند كه هيچ كس نبايد اين منصب را از ايشان