162هزار حسنه (عادى) است. اين حديث را بيهقى با سند خود به عيسىبن سواده از اسماعيلبن ابىخالد از زاذان نقل كرده و گفته است: جز عيسىبن سواده كه فرد مجهولى است، كسى آن را نقل نكرده است.
بايد بگويم: برخلاف گفتۀ بيهقى، تنها عيسىبن سواده آن را نقل نكرده؛ چرا كه در «الأربعين المختاره» تصنيف حافظ بن مسدى، خطيب مكه و جاهاى ديگر نيز روايت شده و حديث سفيان بن عُيَيْنَه از اسماعيلبن ابىخالد كه ابنسواده، از وى نقل كرده، نيز پيش روى ماست. ابنمسدى دربارۀ اين حديث مىگويد: «حديثٌ حسنٌ غريب». حاكم از همان شيوۀ بيهقى آن را روايت كرده و اسناد آن را صحيح دانسته است. 1 محبّ طبرى پس از نسبت دادن اين حديث به پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد: اين حديث دلالت بر آن دارد كه مراد از مسجدالحرام در بيان فضيلت نماز در آن، همه حَرَم (مكه) است؛ زيرا اين چند برابرىِ فضيلت در همۀ حرم تعميم داده شده است. حديث چند برابرى فضيلت نماز براى كسانى كه در هر جاى مكه هستند، تعميم داده شده است و در اين موارد، حكم حرم و مكه به اتفاق علما، يكى است، مگر اين كه بگوييم مسجد فضيلت افزودهاى دارد و هر نماز در آن برابر يكصد هزار نماز در جاهاى ديگر است و نمازى كه در جاهاى ديگر برابر ده حسنه است در مسجدالحرام، برابر با هزار هزار حسنه و نماز در مسجدالنبى صلى الله عليه و آله برابر با يكصد هزار حسنه است، آن گونه كه از ظاهر لفظ حديث، چنين برمىآيد.
وى مىگويد، بنابراين، حسنۀ حرم برابر يكصد هزار حسنه و حسنۀ مسجد آن، چه مسجد جامع و چه كعبه، برابر با هزار هزار است. برخى حسنات نيز با يكديگر مقايسه مىشوند و يا اينكه اين فضيلت و برترىها تنها ويژۀ نماز است.
ازحسن بصرى نيز روايتى داريمكه حكايت از يكصدهزار برابرشدن هرحسنه (كارنيك) در مكه است؛ زيرا مىگويد: يك روز روزه در مكه برابر است با يكصد هزار