147
باب پنجم: برترى مكه معظّمه بر ديگر بلاد و فضيلت نماز در آن
برترى مكّه بر ساير بلاد
ابراهيمبن محمد صوفى، خود در مسجدالحرام به من گفت: احمدبن ابىطالب صالحى از ابىالمنجا عبداللّٰه بن عمر بغدادى و ابوبكر محمدبن مسعودبن بهروز طبيب از ابوالوقت عبدالأول بن عيسى بن شعيب سنجرى از فقيه ابوالحسن عبدالرحمان بن محمد بن مظفر داودى به نقل از عبداللّٰه بن احمد سرخسى، از ابراهيمبن حزيم، از عبدبن حميد حافظ، از يعقوب بن ابراهيم زهرى، از پدرش، از صالحبن كيسان، از ابنشهاب، از ابوسلمةبن عبدالرحمان، از عبداللّٰهبن عدىبن حمراء نقل كرد كه از پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله شنيده است كه سوار بر مركب خود در «حزورۀ» مكّه خطاب به مكّه مىفرمود:
«به خدا سوگند كه تو بهترين و دوستداشتنىترين سرزمين خدايى و اگر از اينجا بيرونم نمىكردند بيرون نمىشدم».
در سفر دوم خود به دمشق از امّاحمد فاطمه بنتالعزّ محمدبن احمد جيلى - در حالى كه اين حديث را بر او مىخواندند - شنيدم كه قاضى تقىالدين سليمان بن حمزۀ مقدسى به اطلاعش رسانده كه حافظ ضياءالدين مقدسى از زاهر بن احمد الثقفى، از غانم بن خالد، از ليث، از عقيل، از محمدبن مسلم و او از ابومسلمه به نقل از عبداللّٰهبن عدىبن حمراء نقل كرده كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه بر مركب خود در «حزوره»