145استدلال مى‌كنند كه در آن مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ابراهيم عليه السلام مكّه را امن گردانيد و من مدينه را» كه در صحيحين نيز آمده است. پيروان نظريۀ دوم در پاسخ اين حديث مى‌گويند: ابراهيم عليه السلام حرمت مكه را پس از آنكه مهجور گشته بود، عيان كرد.

بزرگداشت حرمت مكه و حرم

در تاريخ ازرقى روايتى از ابن‌عباس آمده كه مى‌گويد: حواريّون عيسى عليه السلام به حج پرداختند و هنگامى كه به حرم رسيدند، براى بزرگداشت آن، پياده شدند ¹ و به نقل از «ابن‌جريج» روايت شده كه گفته است: اگر كسى قاتل برادر، يا پسر خود را در كعبه يا حرم و يا در ماه‌هاى حرام مى‌يافت، كارى به او نداشت. ²و ابوعلى‌بن سَكَن در سنن خود روايت كرده كه: وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله در مكه بود، به هنگام قضاى حاجت، به «مغَّمس» مى‌رفت. ³و روايت شده كه شيخ ابوعمرو زجاجى از بزرگان صوفيه، مدت چهل سال مجاور مكه شد و طى اين مدت در حرم بول يا غائط نكرد. و در روايت آمده است كه امام ابومحمد عبيداللّٰه بن سعيد شنتجالى مدتى دراز مجاور مكه شد و هر وقت قضاى حاجت داشت، به خارج از حرم مى‌رفت.

بزرگى گناه در حرم

از جمله اخبار وارده در بزرگتر بودن گناه در حرم (مكه)، روايتى است كه در تاريخ ازرقى به نقل از عبداللّٰه بن عمرو بن عاص آمده كه مى‌گويد: اگر در حرم «كلّا واللّٰه» و «بلى واللّٰه» بگوييم، الحاد است.

از عبداللّٰه بن عمرو بن عاص روايت شده كه: الحاد در حرم (مكه) ستمگرى به