405كيلومتر بود كه قافلۀ محمل كه سريع‌ترين قوافل بود آن را در طول ده روز طى مى‌كرد.
قافله‌ها از عقبه بالا رفته در شهر به استراحت مى‌پرداختند.اينجا يكى از توقفگاه‌هاى اصلى حجاج مصرى در دورۀ مورد بحث ما بود.شمارى از سپاهيان مصرى هم در قلعۀ آنجا براى تأمين امنيت راه حجاج حضور داشتند.
حجاج سوريه(در واقع فلسطين و لبنان يعنى سوريۀ ساحلى)در محل عقبه به حجاج مصرى مى‌پيوستند.در واقع قافلۀ سورى‌ها از غزّه به اينجا مى‌آمد و در اينجا به حجاج مصرى مى‌پيوست.سپس از آنجا به سمت ايله از قراى قديمى كه از ميان رفته و به جاى آن عقبه ساخته شده،مى‌رسيدند.
پس از آن قافله‌هاى حجاج در كمتر از نصف ماه به شهر«الوجه»مى‌رسيدند.در اين شهر حاكمى از سوى چراكسه حضور داشت.نيز يك قاضى بود كه كارهاى شرعى را به انجام مى‌رساند و سپاهى كه براى تأمين امنيت بود و بازارى كه انواع اجناس از شمال و جنوب و غرب به آنجا آمده،در آن عرضه مى‌شد. 1
از پس از الوجه،راه به دو مسير شرقى و جنوبى تقسيم مى‌شد.راه شرق به سمت عُلا و سمت جنوب به طرف ينبع و مدينۀ منوّره منتهى مى‌شد.بدين ترتيب يك قافلۀ سريع السير اين مسير را تقريباً در طول يك ماه و نيم تا مدينه يا مكه طى مى‌كرد.
راه‌هاى ديگرى هم وجود داشت كه قافله‌هاى شام و قدس از آنها عبور مى‌كردند.
مهم‌ترين آنها راه عريش و عُلا بود.اين راهى بود كه محمل شامى از دمشق از آنجا مى‌گذشت و زمان آن كمتر از چهل روز نبود. 2
اين راه‌ها به دليل عبور قافله‌هاى حج تا سال 1301 آباد بود.از اين زمان مسير حجاج مصرى از طريق سوئز و با كشتى بادى-و پيش از استفاده از كشتى‌هاى بخار كه شرحش خواهد آمد-بود. 3