215سال 330 به عنوان خليفه با قاهر بيعت نمود.چيزى نگذشت كه سپاه شورش كرده و بحران فراگير شد. 1
واليانمكه در اين دوره
در اثناى اين اوضاع كه بدنۀ خلافت در بغداد رو به زوال بود،مكه همچنان محكوم حكومت عباسيان يا صاحبان نفوذ از ميان اميران ترك موجود در دربار عباسى بود.بعد از خلافت واثق،على بن عيسى بن جعفر عباسى در سال 232 امير مكه شد.پس از او عبدالله بن محمد بن داود بن عيسى عباسى،در سال 242 به امارت مكه رسيد،سپس محمد بن سليمان بن عبد اللّٰه زينبى 2كه به نوشتۀ ابنجرير،مردم در سال 245 حج را بااو بهجاى آوردند.
امارت مكه در دوران متوكل به دست فرزندش منتصر بود كه به نظر مىرسد نوعى ولايت شَرَف(و طبعاً از دور)بوده است.فرماندۀ او ايتاخ،نيابت او را در امارت بر عهده داشت. 3اين وضعيت تا زمان كشته شدن متوكل به سال 247 ادامه داشت.پس از آن مستعين عباسى،عبدالصمد بن موسى عباسى را در سال 249 به امارت مكه منصوب كرد.
سپس او را عزل كرده،جعفر بن فضل عباسى را در سال 250 بر آنجا نصب كرد. 4روشن است كه تمامى ولات گذشته از اميرانِ خاندانِ عباسى در بغداد بودند.
پنجمين قيام علويان
در دوران امارت جعفر بن فضل،قيام جديدى از سلسله قيامهاى علويان در مكه رخ داد و اين درست بعد از گذشت نيم قرن از قيام پيشين بود.زمينههاى اين قيام چندان