188يارانش به زندان هجوم بردند و ياران در بند خود را آزاد كردند.اين جماعت با وى بيعت كردند و به مدت يازده روز در مدينه ماندند. ¹گفته‌اند مهم‌ترين نكته در قيام وى،آزاد كردن بردگان بود آن هم با اين استدلال كه برده شدن آنان شرعى نبوده و منادى او پس از قيام اعلام كرد،هر برده‌اى نزد ما بيايد آزاد است. ²

واقعه شهدا

اين جماعت به سمت مكه به راه افتادند.سپاه عباسى در محلۀ فخ كه همان وادى شهدا در راه مكه و با فاصلۀ شش ميلى آن است،با آنان روبرو شدند. ³نبرد در همين نقطه رخ داده،حسين بن على در حالى كه مُحْرم بود،و سختى و مرارت زيادى كشيد،كشته شد.يك صد تن از همراهان او هم كشته شدند.اين واقعه در اواخر سال 169 بود.قبور آنان در آنجا معروف است؛چنان كه قبر رهبر آنان،در يك بلندى در كنار وادى است.

اين واقعه چندان سخت بود كه گفته‌اند:بعد از مصيبت كربلا،حادثه‌اى شديدتر و فجيع‌تر از آن نبود. ⁴

بدين ترتيب عباسيان دومين قيام علوى را در ديار فخ دفن كردند؛اما اين ماجرا پيامدهايى داشت كه عباسيان را براى يك دورۀ طولانى گرفتار كرد.دو نفر از اين معركه گريختند.يكى از آنان يحيى بن عبدالله و ديگرى برادرش ادريس بود. ⁵اولى به بلاد ديلم رفته،در آنجا يارانى به دست آورده،مدعى خلافت شد و با كمك آنان نيرويى پديد آورد كه هارون مجبور به فرستادن يك سپاه پنجاه هزار نفرى براى سركوب آن شد.