187 در خلافت مهدى،امير مكه،ابراهيم بن مهدى بود كه تا سال 161 ماند.بعد از وى، جعفر بن سليمان تا سال 166 حكومت كرد و در اين سال،بار ديگر محمد بن ابراهيم امام،حاكم مكه شد.

در خلافت هادى عباسى،حاكم مكه عبيدالله بن قثم در سال 166 يا 167 بود.

همۀ اين واليان از اولاد عباس بوده و بيشتر آنان،بر طائف و جده و برخى بر مدينه هم به طور همزمان حكومت مى‌كردند. ¹

دومين قيام علوى

به رغم فعاليت شديد عباسيان،ريشۀ تفكر علوى نخشكيد.سال 169 با حوادث جديدى كه علويان به راه انداختند آغاز شد.آنان حركت خود را از مدينه آغاز كردند، جايى كه در گذشته،تحت فشار بود و اكنون هم بيشتر.رهبرى اين حركت را حسين بن على بن حسن بن حسن بن حسن بن على بن ابى‌طالب بر عهده داشت.وى جز آنچه مى‌پوشيد و آن هم پوستينى با لباسى زير آن بود،چيزى نداشت.يك بار بر مهدى عباسى وارد شد و او چهارصد هزار دينار به وى داد كه حسين تمامى آن را در بغداد و كوفه تقسيم كرد. ²

از شگفتى‌ها آن كه در طول ربع قرن دو نفر از اولاد امام حسن عليه السلام رهبرى دو قيام را بر عهده داشتند و وارد اقدامى مخاطره‌آميز شدند،در حالى كه جد آنان،يعنى امام حسن عليه السلام به مسالمت جويى شناخته مى‌شد.از آن شگفت‌تر اين كه اين ماجراجويى در ميان اولاد على عليه السلام ديگر آرام و قرار نگرفته،به دنبال هر حركت و نهضتى،حركت ديگرى آغاز مى‌شد و تا نزديك روزگار ما كه اكنون مشغول نگارش تاريخ آن هستيم، يكسره ادامه دارد.

حسين بن على،بعد از بيرون راندن حاكم مدينه،دارالاماره را تصرف كرده،