132
حِجر
حجر را با سنگهاى ملّون و سياه و قرمز به طرز خوش نقاشى كردهاند، بعضى را محرابى و بعضى را ترنجى، در زير محراب تخته سنگ سياهى مفروش است و از اين سنگهاى سياه غير معدنى، به جهت جواز صلاة اهل تشيع،«مرحوم حاجى سيد محمد باقر حجةالاسلام»، تك تك در همه مطاف فرش كرده است، و باقى مطاف از سنگهاى مرمر خيلى با صفا مفروش است.
مقام ابراهيم
«مقام حضرت ابراهيم»بين«ركن حجر [ الاسود]»و«ركن شامى»، به فاصله بيست و شش ذراع چيزى كم - كه مطاف شرعى همين فاصله است - واقع گرديده تمام اين شش ذرع در سه ذرع، جائى است. 1 نصف آن اطاقى است كه«مطوفين مكه»، آنجا را قبر و مدفن«حضرت خليل الرحمن»به خرج داده، و براى مردم زيارت«حضرت ابراهيم» مىخوانند!
ليكن صحيح اين است كه سنگى كه در هنگام بناء خانه،«حضرت خليل الرحمن» بر او مىايستاده است و آثار اقدام آن بزرگوار در او مىباشد، در اينجا است، روى او مثل صندوق پوش، چيزى گذاردهاند و پوشانيدهاند، از ماهوت و مفتول دوزى، در او هم قفل بزرگى زدهاند و حلقهاى از نقره دارد، مردم عوام دستهاى خود را ميان آن حلقه مىكنند و تبرك مىجويند.
نصف ديگر آن سه ذرع در سه ذرع مىباشد، جائى است كه بايد نماز طواف واجب را در آنجا همه مردم بكنند، ميان«مقام»سه قطعه سنگ سياه«مرحوم حجةالاسلام»در عرض فرش كردهاند، و يك قطعه هم در سر اين سه قطعه انداختهاند، كه تقريباً تمام اين صحن به همين سنگها فرش شده است، مگر كمى از پايين كه با سنگ مرمر مفروش است، دو ستون سنگى هم در دسته اين بناء واقع است، تقريباً سه ذرع هم ارتفاع اين