106
مرا از واردات عالم غيب
بدادى از كرم اين نسخه بىريب
توقّع اين بود از اهل ادراك
خداوندان......درّاك
كه چون پيش نظر اين نظم آرند
ز لطف خود نظر بر وى گمارند
اگر در وى بود سهو و خطايى
كه ناشى گشته باشد از ادايى
از آن خط خطا را بر تراشند
به طعن اندر پس سهوش نباشند
به تيغ تيز و كلك عنبر افشان
كنند اصلاح آن از لطف و احسان
خود تاريخ آن را يافت بىرنج
ز هجرت نهصد و پنجاه با پنج
به قرب كعبه آمد اختتامش
به كام دل رسيدم از ختامش