99اما بسيارى ديگر،اين نوع احاديث را خبر واحد،غريب،ضعيف و غير قابل اعتماد مىشناسند و مواردى كه،بر حسب ظاهر،خطا در نگارش محسوب مىشود،رسم الخط ويژهى قرآن با حكمتى نهفته در آن مىدانند كه شواهدى فراوان در زبان عرب نيز آن را همراهى مىكند؛از جملهى اين افراد،طبرى 1،ابن انبارى 2،ابن كثير 3،زمخشرى 4، باقلانى 5،فخر رازى 6،آلوسى 7و...اند؛بطور نمونه؛طبرى مىنويسد:
اگر در قرآن از جهت نگارش خطا بود،هرگز اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مقام تعليم قرآن،آن را بدين صورت خطا،آموزش نمىدادند...[ بلكه ]نقل نگارش مرسوم اين الفاظ به همين صورت از ناحيهى تمام مسلمين،گوياترين دليل بر صحت آن است و نشان مىدهد كاتبان وحى هرگز از پيش خود در اينباره اعمال سليقه نكرده و راه خطا نپيمودهاند. 8
فخر رازى نيز مىگويد:
مصحف موجود منقول به نقل متواتر از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است؛بنابراين چگونه ممكن است در آن لحن باشد. 9
و در جاى ديگر مىافزايد: