55پنج)احاديثى كه مىگويند نام برخى از ائمه در بعضى از آيات قرآن بوده است؛ شش)رواياتى كه دلالت بر تحريف به نقيصه دارند.
20.در يك نگاه كلى،اعتبار احاديث تحريف نما در منابع شيعى چقدر است؟
بررسى دقيق اين اخبار چند نكته را به اثبات مىرساند:
1.اين اخبار از نظر تعدّد سند جزو اخبار آحاد به شمار مىآيند(در برابر احاديث مستفيضه و متواترة).اگر برخى از دانشمندان اماميه اين احاديث را كثير يا متواتر مىشمرند 1،با آحاد بودن طرق آنها و ناچيز بودن احاديث تحريف در معناى مورد نزاع منافاتى ندارد؛چون خود آنان تصريح دارند كه اين كثرت از نوع تواتر معنوى است 2؛ بدين معنا كه اين روايات گوناگوناند و در يك معناى جامع(يعنى تغيير به طور مطلق) مشتركاند،اين گونهها شامل تحريف در معناى آيه(نه در لفظ آن)،مخالفت در تأليف آيات از نظر تقدم و تأخر،اختلاف قرائات و...مىشود؛بنابراين حجم سندهاى احاديث تحريف نما به معناى مورد بحث(نقص در الفاظ قرآن)در مقايسه با حجم أسناد گونههاى متعدد،به صورت خبر واحد خواهد بود.
2.بيشتر اين احاديث مرسل و مجعول و راويانشان از نظر دانشمندان رجالشناس، ضعيف و يا مجهول قلمداد شدهاند؛ 3چه اين كه،اگر سندهاى اين اخبار با يكديگر مقايسه شوند،روشن مىشود كه روايات مرسل بخشى از همان روايات مسندند،نه مستقل از آنها. 4