41[ انديشهى ]درستى،نورى حاكم است[ و اين حقيقت و نور كتاب خداست ]پس آنچه را موافق كتاب خداست بگيريد و هر آنچه مخالف آن است، فروگذاريد.
و خبرهايى چون خبر عبد اللّه بن ابى يعفور 1،ايّوب بن راشد 2،ايّوب بن حرّ 3،هشام ابن حكم 4،جميل بن درّاج 5،جابر بن يزيد الجعفى 6،سدير الصيرفى 7و...مانند اين خبرند.
از مجموع اين اخبار استفاده مىشود كه قرآن به طور مطلق ميزان هر نوع خبر و انديشهاى است؛و اين بدان معناست كه قرآن بايد از عصر نزولش تا هميشه متواتر باشد و هيچ نوع دگرگونى و تحريفى در آن راه نيابد؛در غير اين صورت،با بروز شك، كار آمدى اين ميزان ساقط خواهد شد.
جمعى از دانشمندان اماميه به دليل همين انديشه اخبار تحريفنما را به دليل مخالفت با قرآن به كلى ساقط كردهاند 8و گروهى ديگر مانند ابو جعفر كلينى (م.329 ه.ق)در طليعهى كتاب پرارج كافى اخبار عرض را معيارى شامل بر همهى أخبار مىشناسند 9تا همچنان راه را براى رسيدن به چشمههاى علوم اهل بيت عليهم السّلام،بنماياند.
فقها نيز در مقام افتا بر اين معيار تأكيد ورزيدهاند؛مانند شيخ طائفه طوسى(م.460 ه.ق) كه در مقام افتا خبرهاى صحيح السند را به دليل مخالفت با قرآن مردود مىشمرد. 10