237اوصاف ياد كرد.افزون بر آن،اگر رواياتى كه دربارهى قرائت اهل بيت از آيهى 31 آل عمران رسيده،در حكم شرح و تفسير تعبير«آل ابراهيم»باشد،قابل پذيرش است.
همان گونه كه شيخ الطائفة و علامه طبرسى از آن با تعبير«در قرائت اهل بيت چنين است» ياد كرده،بر آن استدلال كردهاند 1پيش از اين هم مشخص شد،كه گاهى مراد از تعبير «قرائت»در صدر اول اسلام،تلفظ آيات همراه با شرح و تفسير آنها بوده است (-بخش اول،پرسش 14)چون روشن است برگزيدن خداوند افرادى را از ميان آل ابراهيم،تنها در صلاحيت اهل بيت است.تنها اهل بيت از عترت طاهره،معصوم و لايق گزينشاند و اين شرح و تفسير در منابع و مدارك فريقين به وفور يافت مىشود 2و إلاّ اگر تعبير«آل محمد»جزو متن آيهى قرآن باشد به دليل اضطراب در متن احاديثى كه از آن خبر مىدهند 3،ساقط خواهند بود؛چون هرگز نمىتوان وحى قرآن را با چنين احاديثى به اثبات رساند و در پى آن از تحريف قرآن و تقيه در آن دم زد.
دربارهى قرائت«جاهد الكفار بالمنافقين»نيز بر خلاف پندار قفارى و اتهامات وى و بر طبق شواهد و مدارك از آيات و احاديث،منافقان در كنار مسلمين در جبههى آنان حضور داشتهاند؛همان گونه كه قرآن دربارهى جنگ احزاب 4از آن ياد مىكند و مفسران نيز در تفسير اين آيات به آن تصريح دارند 5و يا در جنگ تبوك كه طبق احاديث صحيح در منابع اهل سنت،منافقان در سپاه مسلمين حضور داشتهاند،محمد بن اسماعيل بخارى در صحيح خود نيز آن را آورده و ابن تيميه هم بر آن مهر صحت زده است.ابن تيميه مىگويد:
بر طبق حديث صحيح بخارى،حذيفه بن يمان اسرارى را مىدانست كه ديگران از آن بىخبر بودند...بخارى روايت كرده كه جمعى از منافقان پس از بازگشت از