194اين كتاب دربارهى تاريخ ائمهى معصومان از محمد باقر بن محمد تقى لاهيجى، به زبان فارسى است و در سال 1085 نگاشته شده است.وى به تصوف گرايش دارد...همانطوركه صاحب رياض العلماء،كه شاگرد مجلسى و استاد در فن شرح حال نگارى است،بدين نكته تصريح كرده است؛بنابراين انتساب كتاب به مجلسى پندارى است كه بر اثر اشتراك نام مؤلف و پدرش با نام مجلسى و پدرشان رخ داده است. 1
مؤلف ريحانة الادب شبيه به همين تعبير را دربارهى كتاب تذكرة الائمة به كار برده است. 2
19.حاصل سخن دربارهى دو سورهى ولايت و نورين چيست؟
حاصل آن كه دو سورهى اسطورهاى نورين و ولايت-نه آن طور كه عدهاى پنداشتهاند آنها سه سورهاند-با متنى سست و پريشان كه با معجون ناشيانهاى از چند آيه از قرآن و با عبارات مغلوط و سخيف بافته شده،هيچ منبع و مدركى نداشته،اثرى از آنها تا پيش از قرن يازدهم نيست،تنها منبع سورهى افسانهاى نورين،كتاب دبستان مذاهب است.مؤلف اين كتاب،اين اسطوره را به طور شفاهى از قول عدهاى مجهول-اگر راست بگويد-نقل كرده است و محدث نورى به نقل از وى،در فصل الخطاب آورده و ديگران از نورى گرفتهاند.
افسانهى سورهى ولايت نيز،بنا به ادعاى برخى از خاورشناسان،در نسخهاى از قرآن است كه در بانكيپور هند يافت شده و نگاشتهى قرن شانزدهم و يا هفدهم ميلادى است-نسخهاى كه هيچ نام و نشانى از آن نيست.دومين مدرك اين سوره،كتاب تذكرة الائمهى محمد باقر لاهيجى(هم عصر علامه مجلسى)است.وى نيز از منبع و مدرك سوره سخنى به ميان نياورده و به احتمال زياد از همان نسخهى قرآن مجهول گرفته است؛