50
مسأله 147- در صحّت عمل نايب دو امر معتبر است:
اوّلقصد نيابت از طرف منوب عنه.
دوّممعيّن نمودن وى ولو اجمالا.
بنابر اين اگر نايب عملى را بقصد نيابت از ديگرى بدون تعيين وى- و لو اجمالاانجام دهد، از طرف منوب عنه شمرده نمىشود، همچنانكه اگر عملى را بدون قصد نيابت بجاى آورد، براى منوب عنه واقع نمىگردد.
مسأله 148- همچنانكه نيابت با اجاره صحيح است، با جعاله و با شرط ضمن عقد نيز صحيح مىباشد.
مسأله 149- اگر نايب قبل از احرام بميرد، حج بر ذمۀ ميت باقى مىماند، و واجب است وصى يا وارث براى حج از طرف ميّت شخص ديگرى را نايب بگيرد. و امّا اگر نايب پس از احرام و قبل از ورود به حرم فوت كند، براى ميّت مجزى است، و در اين حكم فرقى بين اقسام حج نيست، و همچنين بين اين كه حج نيابتى با اجاره و يا تبرّعا انجام گيرد فرقى نيست.
مسأله 150- اگر اجير بعد از احرام بميرد، اجاره نسبت به فراغت ذمّۀ ميت منعقد مىشود، در اينصورت وى استحقاق تمام اجرت را دارد، ولى اگر اجاره بر اعمال حج منعقد شده باشد، در اين صورت تمامى اجرت بر تمامى اعمال و مناسك حج تقسيم مىگردد و اجير به نسبت، سهم خود را از آن مىبرد.
مسأله 151- اگر اجير قبل از احرام بميرد، مطلقا استحقاق اجرت را ندارد، چه اجاره بر فراغ ذمۀ ميت منعقد گرديده باشد و چه بر اعمال