488پايين‌تر از دار الحوار سراى جعفر بن سليمان بود،قبلا از محلات بنى عامر بن لؤىّ بود.
معلوم مى‌شود كه ازرقى اين خانه‌ها را از شمال به جنوب نام برده دليل اين قول اين است كه مى‌گويد:سراى جعفر بن سليمان در پهلوى سراى عباس بود. 1
مروه و اطراف آن
مروه كه سعى بين آن و صفا از ضروريات حج است،تپه‌اى است در وسط مكه مايل به طرف غرب به سمت قعيقعان.خانه‌هاى مكه محيط بر آن است. 2فاصلۀ ميان صفا و مروه 7661 ذراع است و از علمى كه بر در مسجد الحرام است 500 ذراع فاصله دارد.در زمانهاى كهن،اساف و نائله در مروه بود و حجاج عصر جاهلى به گرد آنها طواف مى‌كردند سپس قصىّ آنها را از آنجا برداشت يكى را در كعبه نهاد و يكى را نزد زمزم قرار داد.عربها بر ايشان قربانى مى‌كردند.نيز بر مروه بتى به نام مطعم الطير قرار داشت اين بت را عمرو بن لحىّ در آنجا نهاده بود.
مروه پلكان نداشت تا زمانى كه عباسيان بر سر كار آمدند.عبد الصمد بن على در خلافت ابو جعفر المنصور براى بالا رفتن از مروه پلكانى كه پانزده پله داشت بساخت.سپس مبارك ترك در زمان خلافت مأمون پله‌ها را با صاروج و آهك پوشانيد. 3
در زمان خلافت سليمان بن عبد الملك،والى او بر مكه،خالد بن عبد الله قسرى،بين صفا و مروه چراغ نصب كرد و اين امر تا زمان معتصم بود.معتصم مشعلها روشن كرد.جبل ديلمى مشرف بر مكه است.اين كوه را در جاهليت سميراء مى‌گفتند سپس نام جديد خود را از يكى از موالى معاويه گرفت كه بر سر آن خانه‌اى بنا كرد.اين خانه بعدها به خزيمة بن خازم سلمى تعلق گرفت.
بر جبل ديلمى،جبل شيبه مشرف است.اين كوه ابتدا از آن نبّاش بن زراره تميمى شوى اول خديجه بود.بعد از او به شيبه رسيد.سيلى كه از كوه شيبه فرود مى‌آمد بر كوچه‌اى