457كعبه را در آن نهند.عمرو بن لحىّ بت هبل را در كنار اين چاه نصب كرد.
در درون كعبه شاخهاى گوسفندى كه ابراهيم خليلى ذبح كرده بود،به ديوار آويخته بود،رو به روى كسى كه بدان داخل مىشد.هرگاه كعبه را معطر مىكردند آن شاخها را هم معطّر مىساختند.جامۀ كعبه كه هر بار نو مىشد،روى جامههاى ديگر قرار مىگرفت.
جرهم بناى كعبه را بر همان اساس بناى ابراهيم تجديد كرد.
بناى قريش
اندكى پيش از ظهور اسلام خانۀ كعبه آتش گرفت.سبب آتشسوزى زنى بود كه رفته بود مجمر برافروزد،به ناگاه شرارهاى جستن كرد و در پردۀ كعبه افتاد و ركن اسود سوخت و سياه شد و خانه را پى سست گرديد.در اين اوان سيلى آمد و به درون خانه راه يافت و ديوارها فرو افتاد.قريش تصميم گرفت كه خانه را از نو بسازد و اين كار هشت سال قبل از بعثت به انجام رسيد.نخست آن را خراب كردند تا به پايههاى نخستين رسيدند كه ابراهيم و اسماعيل ديوارها را بر روى آن بالا آورده بودند و سنگهاى پى را ديدند.
اما هنگام بنا آن را از بناى ابراهيم كوچكتر ساختند.و پهناى پى را شش ذراع گرفتند.
در بناى كعبه چوبهاى سفينۀ شكستهاى را كه در ساحل بود به كار بردند.يك رج از آن چوب بود و يك رج از سنگ.پانزده رج چوب بود و شانزده رج سنگ.چوبى كه در بنا به كار بردند كوتاه بود.
طول خانه را به هنگام تجديد بنا بيست ذراع قرار دادند؛زيرا چوبهايى كه به كار مىبردند كوتاه بود پس در بناى باقى آن كه شش ذراع و يك وجب بود،همچنان از سنگ بهره گرفتند.
ارتفاع خانه از بيرون،از زمين تا بالاى آن هيجده ذراع بود و پيش از آن نه ذراع بود.
براى آن سقفى زدند و شش ستون در دو رديف متوازى زير سقف قرار دادند.
چاه در جانب شامى بود و هبل را همانگونه كه بود بر سر چاه قرار دادند.براى خانه يك در باز كردند كه داراى يك مصراع بود.در از زمين بالاتر بود و جز با نردبان ورود به خانه ميسر نبود.گفتند اگر چنين كنيم بهتر است زيرا هر كه را بخواهيم راه مىدهيم و هر كه را