177مىگذشت نصب نمايد. 1از اين امر فهميده مىشود كه:
ابو العباس از قادسيه تا زباله قصرهايى بنا كرده است و چه بسا تا مكه.
ابو جعفر هم منازلى احداث كرده.
پيش از مهدى،در راه مكه بركهها و علاماتى بوده كه نمىدانيم آيا در زمان ابو العباس ساخته شده،يا در زمان ابو جعفر،يا پيش از آنها. 2
مهدى قصرهايى ساخت وسيعتر از قصرهاى ابو العباس،و قصرهاى ابو جعفر را به حال خود گذاشت.ميلها و بركهها را تجديد بنا كرد و چاهها در كنار آبگيرها حفر نمود.
در سال 166 مهدى فرمان داد كه ميان مدينة الرسول و يمن بريد روان شود و استرها و اشترانى چند را در آنجا به كار گماشت و پيش از اين در آن راه بريدى نبود و متوكل فرمان داد كه نشانهها و ميلهايى در راه ثنيّه هرشا نصب كنند.
اين راه را با پيامبر-ص-رابطه بود.به هنگام هجرت آن راه را پيموده بود و نيز براى برگزارى عمره كه نتيجۀ صلح حديبيّه بود از آن راه به مكه رفته بود.همچنين براى فتح مكه و نيز براى چند غزوه و سريّه با قبايلى كه در آن مناطق بودند،همان راه را سپرده بود.و مؤلفان سيره،از آن فراوان ياد كردهاند.بايد به كتبى كه موسى بن عقبه و ابن اسحاق و واقدى در تاريخ صدر اسلام و سيرۀ نبوى نوشتهاند مراجعه كرد.
موسى بن عقبه در نگارش تاريخ خود به عبد الله بن عمر متكى است.او از هفت موضع در راه ميان مكه و مدينه ياد مىكند كه پيامبر-ص-در آنها نماز گزارده است. 3
موسى بن عقبه آنها را دقيقا وصف كرده ولى از چند موضع ديگر نام نبرده است.
ابن اسحاق راه هجرت و راه بدر را وصف كرده و منازل مهمّ بين راه را برشمرده است. 4و چون پيامبر-ص-به هنگام هجرت از مكه به مدينه،از راه معروف و مألوف نيامده،ابن اسحاق همۀ آن اماكن و منازل ناشناخته و نامعروف را شناسانده است.
ابن سعد منازل ميان بدر و مدينه را برشمرده و وصف كرده است.آنجا كه مىگويد:
ميان بدر و مدينه هشت بريد و دو ميل است.پيامبر-ص-براى رسيدن به بدر از