170فرمود:جاى محرم شدن اهل شام،جحفه است و جاى محرم شدن اهل مدينه ذو الحليفه. 1
راه ميان مكه و مدينه بعد از زمان رسول خدا-ص-ثابت نماند.سمهودى از مطرى روايت مىكند،چون كسى در اين مسجد،معروف به مسجد غزاله،باشد،راه پيامبر-ص-به مكه در طرف چپ اوست،هرگاه رو به قبله ايستاده باشد و اين راه راه معهود و قديمى بوده است.سپس سقياست سپس ثنيّۀ هرشا است كه راه پيامبران است.و گويد كه امروز در اين راه،مسجدى كه معروف باشد،جز اين سه مسجد نيست؛يعنى غير از مسجد ذو الحليف.گفتم سببش اين است كه حجاج اين راه را ترك كردهاند و از طرف روحاء برنازيه مىگذرند و از آنجا به مضيق الصّفراء،سپس به بدر و بعضى از كسانى كه اين راه را طى كردهاند،گفتهاند كه بيشتر مساجدش موجود است. 2
سمهودى گويد:اسدى گفته است كه ودّان نزديك به هشت ميل از راه بركنار است.
كسى كه نمىخواهد در ابواء منزل كند در آنجا فرود آيد.و كسى كه قصد آن داشته باشد از سقيا به آنجا مىرود.در آنجا چشمههاى پرآب هست و هفت آبشخور و بركۀ قديمى.سپس از آنجا بيرون مىآيد و به ثنيّه هرشا مىرود ميان آن و ودّان پنج ميل راه است.به فرمان متوكل براى آن راه نشانههايى بنا كردهاند و ستونهايى برآوردهاند.
من مىگويم كه هر دو راه در جانب چپ كسانى است كه امروز به ودّان مىروند.راهى است بىآب و تشنه.كسانى كه قدم در آن مىنهند بايد به قدر مصرف خود از بدر تا رابغ آب بردارند.
سمهودى گويد:هرشا امروز راه حاجيان مدينه است.
هرشا محل برخورد راه شام و مدينه است به سوى مكه. 3
3-راه نجد كه بر قرده مىگذرد.كاروانهاى قريش از آنجا مىگذشتند.پيامبر-ص- سريّهاى به سردارى زيد بن حارثه به آنجا فرستاد.زيد راه بر يكى از كاروانها بگرفت. 4
مسعودى گويد:زيد بن حارثه به موضع معروف به قرده رفت.قرده از سرزمين نجد است،ميان ربذه و غمره و ذات عرق از جادۀ عراق.در آنجا راه بر كاروان قريش كه عازم شام