122در بطن نخل سيصد چاه است و در وادى صحن و وادى بيضان نيز چاههايى است. 1
چشمهها
در منابع نام بسيارى از چشمههاى حجاز آمده است.بسيارى از آنها در مناطق نزديك به دريا و در نزديكى ينبع است.
مؤلف المناسك گويد كه در ينبع صد چشمۀ زاينده است.عرّام دربارۀ ينبع گويد:در آنجا چشمههاى آب شيرين است با آب بسيار.شريف بن سلمة بن عياش ينبعى گويد در ينبع صد و هفتاد چشمه است. 2
سمهودى گويد:ينبع را بدين نام خواندند به سبب چشمههاى بسيارش(ينبوع چشمه)بعضى گفتهاند كه چشمههايش را شمردهاند صد و هفتاد بوده است. 3مراد از «بعضى»شريف بن سلمه است كه ياقوت از او روايت كرده.منابع از فراوانى آب ينبع حكايت كردهاند،بدون ذكر چشمههايش.
نزديك ينبع اضم است و عين الحب و آلات در آنجاست.عرّام گويد:صفراء روستايى است با نخلستانها و مزارع بسيار،همۀ آبش از چشمهسارهاست.صفراء بالاى ينبع و نزديك مدينه است و آبش به ينبع جريان يابد. 4
ينبع،وادى آن يليل است كه در غيقه مىريزد و در اين يليل چشمۀ بزرگى است كه از درون ريگ مىجوشد،آبش شيرين و فراوان است.اين آب بر روى ريگ روان است.بنابراين جز در چند موضع زراعت بر آن نتوان كرد.در آنجاها كه زراعت كنند خرما و سبزيجات و خربزه رويد.چشمهاش را بحير گويند.شرب مردم جار،كه در دو فرسنگى مىزيند،از اين آب است. 5
حرزه در اين منطقه است.از واديهاى اشعر در قفاره ريزد.و در فرو دست آن چشمهاى