529در آن حوضچه با شيرهاى آب داشت براى وضو درست كردند و باب جبرئيل را در برابر درب اصلى آن ساختند،همچنانكه باب السلام را به شكل بزرگتر و مجلل‌ترى بنا كردند و در برابر آن از درون،گنبد عظيمى به وجود آوردند.
در شمال مسجد،انبار و نانوايى و نيز خانه‌هايى قرار داشت كه خانه‌ها را خريدارى كردند و تمامى آن را خراب نمودند و سپس در جاى آن دو صحن به وجود آوردند كه در هر كدام از آنها چهار اتاق بنا نمودند و فضاى شرقى را كتابخانه و غربى را به انبار اختصاص دادند كه براى هر يك دربى از درون و بيرون مسجد قرار داده شد.فضاى شرقى در كنار باب مجيدى كه در همين توسعه در قسمت شمالى مسجد ساخته شده بود، قرار داشت.
ميان اين دو ساختمان محلى براى وضوى مردم ساختند كه پيش از اين اشاره شد و نيازى به تكرار آن نيست.منارۀ مجيدى را پس از آن كه محل احداث آن را از پى حفر كردند،مجددا به شكل زيبا و مجللى بنا نمودند و گنبدى كه در صحن مسجد قرار داشت و به صورت انبارى براى روغن و سوخت قنديلها درآمده بود،به علت آلودگى آن خراب كردند و انبار شمال غربى را جايگزين آن نمودند.
اطراف«دكّة الأغوات»يا جايگاه خواجه‌ها را ساخته و گوشه‌هاى آن را پايه‌هايى قرار دادند كه نرده‌هايى از جنس برنج به آن متصل گرديد و جايگاه ديگرى را در جنوب جايگاه قبلى ساختند كه ارتفاع آن از دكة الأغوات كمتر بود و بر آن نيز،همانگونه كه پيش از اين اشاره شد،نرده‌هاى برنجى قرار دادند.
در اين جايگاه محراب تهجد پيامبر قرار دارد كه آن را با آب طلا تزيين كردند.
ميان اين دو جايگاه،راهى است كه به سوى باب النساء منتهى مى‌گردد.محرابى كه در سمت راست شخصى كه از باب وارد مى‌گردد،نيز تجديد و تعمير گردند.
همچنين انبار دو طبقه‌اى كه در شرق دكة الاغوات قرار داشت و در كنار آن وضوخانه‌اى بود مجددا بنا گرديد.
در شرق مسجد و در برابر صحن آن،فضاى كوچكى قرار داشت كه متعلق به همسر سلطان محمود بود،نامبرده در سال 1250 هجرى به مدينه آمده بود.زمين آن از سطح