488در مدينه حدود 56 هزار نفر زندگى مى‌كنند كه در ميان آنان،شايد از تعداد انگشتان دو دست از اولاد انصارى كه اين آيه در شأن آنان نازل گرديده،وجود نداشته باشد.بيشتر اين افراد از شاميها،تركها،هندى‌ها،مصريها و مغربى‌ها هستند كه از ديار خود هجرت كرده‌اند به هدف مجاورت در كنار آرامگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و مى‌خواهند در شهرى زندگى كنند كه اسلام در آن عزت پيدا كرده و نور اسلام به سوى قارّه‌هاى قديم دنيا منتشر گرديده است.
از خانواده‌هاى ريشه‌دار و معروف اين شهر مى‌توان سادات اسعديه و سادات مدينه و آل حماد و آل براده و آل برى و آل الياس و آل كردى و آل رفاعى و آل سفر و آل طيار و آل انصارى و خانوادۀ بساطى و خانوادۀ داغستانى را نام برد.
مشهورترين خانواده‌هاى مصرى،عبارتند از خانوادۀ دمياطى و خانوادۀ اسكندرانى و خانوادۀ حجاج الصعيدى و خانوادۀ طقوس الصعيدى.
مشهورترين خانوادۀ شامى؛خانوادۀ خطيب و از خانواده‌هاى مشهور مغربى؛ خانوادۀ كتانى و خانوادۀ جزائرى و معروفترين خانواده‌هاى هندى،خانوادۀ لمبو و خانوادۀ الفتّنى و خانواده عبد الرسول و خانواده السّندى را مى‌توان نام برد.
اخلاق فاضله‌اى كه پيوسته در ضمن آيه از مردم ياد شده،در نهاد مردم مدينه وجود دارد.اخلاقشان پسنديده و مردمى خوش‌برخورد و تكامل يافته‌اند.
روزهايى كه در اين شهر اقامت داشتيم با برخورد بزرگمنشانۀ خود و دادن مهمانى‌هاى مجلّل،از ما پذيرايى كردند و برابر اين برخورد و پذيرايى،هيچگونه انتظار پاداشى را از ما خواستار نبودند و تنها براى شنيدن موسيقى كه ولع خاصى نسبت بدان از خود نشان مى‌دادند،همه روزه پس از عصر به اردوگاه ما مى‌آمدند و در حالى كه براى آنان فرش پهن مى‌كرديم و آنان را بر روى صندلى مى‌نشانديم،به وسيلۀ چاى و قهوه پذيرايى مى‌كرديم و به آهنگ گروه موزيك گوش فرا مى‌دادند.
از اشخاصى كه از ما دعوت به عمل آورد و دعوت آنان را پذيرفتيم،مى‌توان از شيخ حرم و سيد على زين العابدين حبشى و برادرش كه از بزرگان اشراف مدينه بودند،ياد كرد.
اين دعوت در سال 1322 ه.صورت گرفت كه در تصوير صفحۀ بعد اين ميهمانى را