486در تصوير روبرو كوزه سفالى را ملاحظه مى‌كنيد.

پس از آن كه چشمه بر روى زمين ظاهر گشت و به سوى شمال مدينه تا ميان مسجد السبق و قبر نفس زكيه فرزند حضرت جعفر صادق عليه السّلام ادامه يافت،در آنجا نيز آبشخورى بر آن قرار داده شد و نيز آبشخورى در شرق مسجد السبق در سمت راست شخصى كه به ثنية الوداع حركت مى‌كند،بنا گرديد .سپس مسير چشمه به سوى شمال كوه سلع در نزديكى مسجد الرايه جريان مى‌يابد.در آنجا نيز در نزديكى سطح زمين،آبشخور ديگرى ساخته كه به وسيلۀ سه پله و دربى بدان راه دارد.مجددا مسير آب چشمه به سمت غرب دو كوهى كه در شرق آن مساجد فتح(مسجد الفتح و مسجد على عليه السّلام و مسجد سلمان)قرار دارد حركت مى‌كند تا اين كه به آبگيرى مى‌رسد و آب چشمه در آن جمع مى‌گردد در اطراف اين آبگير،جنگلى انبوه از درختان و باغهاى زيبا و مزارع با طراوت قرار گرفته است.مبدأ اين چشمه از سطح زمين فاصلۀ زيادى دارد و هر آنچه كه به سمت شمال ادامه مى‌يابد،به سطح زمين نزديكتر مى‌شود تا اين كه در جنگل ياد شده كه در شرق مسجد رومه قرار دارد،بر سطح زمين ظاهر مى‌گردد.اين آبشخورها را چشمه مى‌ناميده‌اند.

چشمه ازرق يا زرقا پيوسته در طول تاريخ اسلام،مورد توجّه پادشاهان و اميران و بزرگان بود؛به طورى كه در زمانهاى مختلف،آب سه چاه كه يكى چاه آبى منسوب به پيامبر صلّى اللّه عليه و اله در قبا بوده و چاه رباط و چاه عذق را بدان متّصل نمودند.چون در اوايل حكومت عثمانيها،چشمه‌ها و از جمله چشمه زرقا خراب شد و مدتها مردم مدينه در سختى به سر مى‌بردند،سلطان سليمان در سال 923 هجرى چشمۀ مزبور را تعمير كرد كه مجددا بر اثر سيل خراب گرديد و سلطان مراد سوم آن را در سال 999 هجرى تعمير نمود و چاه غربال را كه در سال 990 هجرى خريده بود.به منابع چشمۀ زرقا اضافه كرد.از اين رو آب آن چندين برابر شد.