360پس از سقاخانۀ ست دشت،رو به باريكى گذاشته و در فاصلۀ 3120 مترى از سقاخانه در سمت چپ خود جمرۀ عقبه را كه در منتهى اليه مرز منا از سوى مكه است ديده مى‌شود فاصلۀ ميان باب معلاة در مكه و آغاز منا 5407 متر مى‌باشد.
در نزديكى جمرۀ عقبه،در سمت چپ گردنه‌اى است كه مسجد البيعه در آن قرار گرفته است.اين مسجد محلى است كه در آن انصار با حضور عباس بن عبد المطلب، عموى پيامبر،با رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله بيعت كردند.اين دشت از برابر جمرۀ عقبه وسعت فراوانى به خود گرفته،به طورى كه فضاى پهناورى را كه عرض آن از قسمت انتهايى مسجد خيف كه در كنار كوه است تا كوه مقابل آن در قسمت ديگر بوده و برابر با 637 متر مى‌باشد كه گاهى از آن باريكتر شده و گاه پهن‌تر مى‌گردد و طول آن از جمره عقبه تا پايان دشت محسّر از سوى مزدلفه 3528 متر مى‌باشد.اين فضاى پهناور معروف به منا است كه به وسيلۀ راهى از غرب به شرق شكافته مى‌شود.
در ابتداى اين راه جمره عقبه قرار دارد كه حجاج در روز نحر و روزهاى تشريق (روزهاى 11 و 12 و 13)آن را رمى مى‌كنند.سپس در ادامۀ آن،به فاصلۀ 116/17 متر جمره وسطى و سپس جمره نخست در فاصله 156/40 مترى از جمره دوم قرار گرفته است كه دو جمرۀ اخير در ميان راه بوده كه فقط در ايام تشريق،به وسيلۀ ريگ رمى مى‌گردد.جمره‌ها چيزى شبيه به ستون براى نشان دادن محل رمى ساخته شده است كه پيش از اين در بخش منا شكل و چگونگى آن را بيان نموديم.
خانه‌هاى منا در دو طرف جاده و در كنار اين جمره‌ها قرار گرفته است.در منا، قربانيها ذبح شده و حجاج شب‌هاى تشريق را در آن مى‌گذرانند كه پس از قربانى در روز عيد قربان و تراشيدن سر و يا تقصير،از احرام خارج مى‌گردند كه پيش از اين نيز در اين باره به صورتى مشروح صحبت به ميان آورديم.
در انتهاى منا دشت،باريك شده و تنگه‌اى را به وجود مى‌آورد كه بدان«تنگه وادى محسّر»يا«تنگه دشت محسّر»گويند.مستحب است در اين مكان حجاج در حركت خود شتاب كنند و در آن توقفى ننمايند و محسّر-با صيغۀ اسم فاعل به همراه تشديد سين-از حسر گرفته شده كه به معناى غم و اندوه است.