293 اذ جبينا جيادنا من ظفار ثم سرنا بها مسيرا بعيدا
فاستبحنا بالخيل ملك قباذ و ابن اقلود جاءنا مصفودا
فكسونا البيت الذى حرّم اللّه ملاء معصبا و برودا
و اقمنا به من الشهر عشرا و جعلنا لبابه اقليدا
ثم طفنا بالبيت سبعا و سبعا و سجدنا عند المقام سجودا
و خرجنا منه الى حيث كنا و رفعنا لواءنا معقودا
هنگامى كه قريش كعبه را تجديد بنا كردند،از آنان خواسته شد كه كعبه را بپوشانند؛ از اين رو پوششى از پارچه‌هاى گوناگون بر آن آويختند و پيوسته كعبه را مى‌پوشاندند و هر گاه پرده‌اى بدان هديه مى‌شد آن را بر روى پردۀ پيشين قرار مى‌دادند.اين وضعيت همچنان ادامه داشت تا اين كه ابو ربيعة ابن مغيره مخزومى كه فردى ثروتمند بود گفت:

پوشش كعبه را امسال از مال من و سال ديگر از مال خود قرار دهيد.از اين رو از آن هنگام ابو ربيعه به نام«عدل قريش»مشهور شد.اين روش تا زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و اله ادامه داشت كه از آن پس كعبه را با پارچه‌هاى بافته شده از پشم خز به رنگ سبز و زرد يا قطعات دراز پارچۀ پشمى و يا با پارچه‌هاى بافته شده از موى شتر و يا با قطعه‌هايى از پارچه‌هاى به هم دوخته شده و يا با پوشش‌هايى از چرم و يا با پارچه‌هاى نمارق عراقى و يا با حبرها و بردهاى يمانى مى‌پوشاندند.

اولين زنى كه در جاهليت پوششى براى كعبه قرار داد نبيله دختر حباب مادر عباس ابن عبد المطلب بود كه كعبه را با حرير و ديبا پوشانيد.وى به علّت گم شدن فرزندش نذر كرد كه در صورت پيدا شدن او بر كعبه پرده‌اى بياويزد.

پس از اسلام نيز كعبه از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله پوشيده شد.پس از آن ابو بكر آن را با پارچۀ راه راه يمنى(برد)پوشانيد و عمر نيز بر كعبه پرده آويخت.عثمان آن را با پارچۀ لطيف و نرم سفيدرنگى كه موسوم به«قباطى» ¹بود پوشانيد و همچنين بار ديگر با برد يمانى پوشش داد.