292اهدا گرديد و اكنون كه سال 812 هجرى است-آويزهاى كعبه 16 قنديل است كه از آن جمله سه قنديل نقرهاى و يكى طلا و ديگرى بلورى و دو عدد مسى و بقيه آنها كه 9 عدد مىباشد،از بلورهاى حلبى است و هم اكنون-سال 812 هجرى-هيچيك از آن هداياى گرانبها بجز قنديلهاى ياد شده در كعبه ديده نمىشود و اين در نتيجۀ دستاندازى حكام و فرمانداران آن بر هداياى خانه بوده است.
ازرقى مىگويد:برداشتن زينتها و هداياى كعبه تحت هيچ شرايطى،چه به عنوان نياز و چه به عنوان تبرك جايز نمىباشد؛زيرا آنچه كه براى كعبه مىآيد در حكم موقوفات است و نمىتوان در وضعيت آنها تغيير داد.زيرا اين موقوفهها براى تعظيم و بزرگى اسلام و خوار و ذليل كردن دشمنان است.
محب طبرى نيز بدين مطلب اشاره نموده است.پس از آن هداياى گرانبهاى ديگرى نيز به كعبه اهدا گرديد كه تاكنون بخشى از آن باقى مانده و بخشى ديگر توسط افراد از ميان رفته است.
پردۀ كعبه،مقام ابراهيم و...
اولين شخصى كه پوشش بر كعبه نهاد اسعد ابو كرب پادشاه حمير بود كه دو قرن پيش از هجرت،كعبه را نخست با پارچه ضخيمى پوشاند،سپس با پارچهاى بنام «معافر» 1و بعد از آن با پارچۀ لطيف و نرمى كه معروف به«ريطه»است و سپس به وسيلۀ پارچۀ قرمز راه راه يمنى و سپس با برد يمانى مخصوصى بر كعبه پوشش نهاد،پس از آن باز به وسيلۀ پارچهاى ضخيم از پشم كه معروف به پلاس بود پوشانيده شد و باز با چرم و بعد از آن با پارچۀ برد راه راهى كعبه را پوشش داد و نيز بر كعبه دربى قرار داد و كليدى بر آن نهاد.
آنگاه براى تفاخر شعرى سرود:
ورد الملك تبع و بنوه
ورّثوهم جدودهم و الجدودا