280سوى حجر قرار دادند.
اما ساختمان كعبه از سوى ابن زبير ثابت و مشهور است و علّت اين ساختمان، سستى به وجود آمده در كعبه،در اثر پرتاب سنگهاى منجنيق به هنگام محاصرۀ مكه در سال 64 ه.بود.اين محاصره به علّت مخالفت او با يزيد بن معاويه صورت گرفت،علاوه بر سنگهاى منجنيق يزيد بر كعبه،مردى از ياران ابن زبير نيز آتشى در يكى از خيمهها بر افروخت كه شرارهاى از آن خيمه را مشتعل نمود و باد آن را به پردۀ كعبه رساند و پرده و رديفهاى چوب ساج در آن آتش سوخت ديوارهاى كعبه چنان سست شد و ترك برداشت كه چون پرندهاى بر آن مىنشست سنگهايى فرو مىريخت.هنگامى كه حصار از ابن زبير برداشته شد و حصين بن نمير پس از شنيدن مرگ يزيد بن معاويه مكه را ترك نمود،ابن زبير تصميم به خرابى كعبه و ساختمان آن از نو گرفت.گروهى كه اندك بودند با رأى او موافقت كردند ولى بيشتر مردم با اين كار مخالف بودند از آن ميان ابن عباس با ويران كردن آن موافق نبود و هنگامى كه شروع به خرابى كعبه نمودند جمع زيادى از اهل مكه از ترس آمدن عذاب،به منا گريختند،ابن زبير گروهى از بردگان حبشى را انتخاب كرد كه در خراب كردن شركت كنند،به اين اميد كه ميان آنان كسى باشد كه مصداق گفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله باشد كه فرموده بود شخصى حبشى كعبه را خراب خواهد كرد،پس همۀ كعبه را تا زمين خراب كرد.اين واقعه در تاريخ شنبه نيمه جمادى الثانى سال 64 ه.اتفاق افتاد .سپس مشغول به ساختمان گرديد.و آن را بر پايههاى ابراهيم بنا نمود و آنچه كه از بيت در ساختمان قريش از خانه كاسته شده و به حجر افزوده شده بود،مجددا به خانه اضافه نمود.ارتفاع خانه را 9 ذراع بيش از ارتفاع ساختمان قريش قرار داد بنابراين ارتفاع آن به 27 ذراع رسيد.براى كعبه دو درب چسبيده به كف زمين قرار داد.نخست همين دربى است كه اكنون موجود است و ديگرى در مقابل آن بود كه اكنون پوشيده است.در داخل خانه سه ستون در يك رديف قرار داده شد و از درون كعبه در كنار ركن عراقى پلكانى ساخته شد كه به وسيلۀ آن مىشد به بام كعبه راه يافت و ناودان كعبه را همچنان قرار داد كه آب آن در حجر اسماعيل فرو مىريخت و روزنههايى در آن ايجاد نمود كه با چراغ،گرداگرد كعبه را روشن مىساخت.«چون ابن زبير از ساختمان كعبه آسوده گشت