248توصيف چگونگى نمازگزارى،دچار اشتباه شده و گفتار او نشاندهنده پيشى گرفتن هر يك از دو امام حنفى و مالكى بر يكديگر است.
اما نماز مغرب را ائمه چهارگانه همگى در يك زمان شروع مىكردند كه اين رفتار موجب اشتباه و بىنظمى در نماز افراد به علّت درهم آميخته شدن صداى تكبيرگويان مىشده است.عدهاى از افراد نيكوكار و اهل خير در نزد ولى امر كه در آن زمان ناصر فرج ابن برقوق چركسى امير مصر بود،گفتگو كردند كه اين وضع را تغيير دهد.به دستور نامبرده در موسم حج سال 811 ه.امام شافعيان به تنهايى نماز مغرب را در مسجد الحرام بپا داشت.اين كيفيت همچنان ادامه داشت تا اين كه ملك مؤيد امير مصر گرديد.نامبرده دستور داد كه ائمه سهگانه،نماز مغرب را به همان صورت پيشين برپا نمايند و بدين ترتيب در شب ششم ذى الحجه سال 816 هجرى اين دستور عملى گرديد.همچنين ائمه سهگانه بجز شافعى،نماز عشا را در رمضان و ائمه چهارگانه و نيز امام جماعتهاى ديگرى در نماز تراويح در مسجد الحرام همگى همزمان نماز را شروع مىكردند كه اين وضعيت همواره موجب شك و بىنظمى در صف نمازگزاران مىگرديد.اين وضعيت بيشتر در نماز مغرب به علت تعدد امامان جماعت رخ مىداد.
با توجه به اين وضعيت بود كه بيشتر علما از تمامى مذاهب تعدد امام جماعت را در نمازهاى پنجگانه،به ويژه نماز مغرب كه همگى همزمان شروع مىكردند،محكوم و مردود شمردند.به«شفاء الغرام»مراجعه نماييد.
اما در زمان ما(سال 1318 ه.)همه نمازهاى پنجگانه به امامت امام حنفى آغاز مىگردد و بعد از آن مالكى و سپس شافعى و در پايان حنبلى نماز مىگزارند البته به جز نماز صبح كه نخست امام شافعى به نماز مىايستد و آخرين آنها حنفى مىباشد.
منبر مسجد الحرام
بيشتر خلفا و حكام در روزهاى جمعه در مسجد الحرام بر روى زمين و به طرف كعبه و داخل حجر مىايستادند و خطبه مىخواندند.
اين وضعيت تا سال 44 هجرى ادامه داشت تا اين كه معاوية بن ابو سفيان از شام به