244
مقامهاى چهارگانه يا مصلاى امامان در نمازهاى يوميۀ واجب
تقى فاسى در كتاب«شفاء الغرام»خود اينگونه آورده است:
مقام شافعى در پشت مقام ابراهيم است و فاصلۀ آن تا ديوار شرقى كعبه 1/2 39 ذراع آهنى مىباشد و ميان مقام شافعى تا دو ستون پيشين گنبد مقام ابراهيم 1/2 9 ذراع است كه البته اين مقام اكنون ديگر وجود ندارد و امام شافعيان در مقام ابراهيم و يا بر روى بام جايگاهى كه بر روى چاه زمزم ساخته شده است نماز مىگزارد.
اما مقام حنفى كه فاصله آن از ديوار محراب تا ميانۀ ديوار حجر 5/6 31 ذراع و از ديوار محراب آن تا لبۀ حاشيه مطاف 1/2 10 ذراع پايى است كه عرض هر عتبه پايى نيم ذراع و دو قيراط مىباشد.اما مقام مالكى كه فاصلۀ آن از ديوار محراب آن تا ميانۀ ديوار غربى كعبه 2/3 37 ذراع و از ديوار محراب تا حاشيۀ مطاف 1/3 10 ذراع پايى مىباشد.
و اما مقام حنبلى كه فاصله آن از ديوار محراب تا حجر الأسود در جنوب مسجد الحرام 2/3 27 ذراع به ذرع پا مىباشد.(ذراع آهنى برابر با 1/7 56 سانتيمتر است كه در اين باره صحبت خواهد شد).
1-مقام حنفى:تقى فاسى مىگويد:در اواخر سال 801 هجرى و آغاز سال 802 ه.
مقام حنفيان ساخته شد.اين مقام بر روى چهار ستون سنگى با سقفى كه در آن تزيينات روغنى بكار رفته،قرار گرفته است.سطح بالاى سقف كه در زير آسمان است،با آهك سفيد شده است.در ميان دو ستون پيشين مقام،محرابى مرمرين قرار داده شده است.
فاسى مىگويد:عدهاى از علما؛از آن جمله علامۀ بزرگوار زين الدين فارسكوى شافعى اين عمل را مردود شناخت و كتاب جالبى در اين مورد تأليف نمود و نيز شيخ سراج الدين بلقينى و فرزندش جلال الدين،قاضى القضاة مصر،همچنين قضاة ديگر اين عمل را رد كرده و بر انهدام آن فتوا دادند و بر كسى كه فتوا بر چنين ساختمانى داده است حكم تعزير صادر نمودند.ولىّ امر نيز فرمانى دربارۀ انهدام اين ساختمان صادر نمود، ليكن با مخالفتهايى كه افراد ذى نفع در آن نمودند،حكم به مرحلۀ اجرا در نيامد.علت مخالفت با چنين ساختمانى،اشغال بخشى از فضاى مسجد الحرام است كه استفادۀ اندكى از آن مىشود.همچنين به جهت پوشيده بودن آن،ترس از فساد در آن مىرفت ليكن از