245سوى ديگر،برخى از علماى حنفيه با خراب كردن آن مخالفت كرده و مىگفتند:اين سايبان،حاجيان را از گزند آفتاب و گرما و باران و سرما پناه مىدهد و در حكم رواقها و ستونهاى مسجد الحرام است.در سال 836 ه.امير سودون محمدى به منظور تعمير سقف،مقام ياد شده را برداشته و سپس با نقش و نگارهاى زيبايى كه بهتر از قبل بود تزيين نمود و بر روى آن گنبد چوبى سفيدى قرار داد كه از درون مقام اثرى از آن گنبد ديده نمىشد.كف درون مقام را نيز با سنگهاى لاشۀ قرمز رنگ،سنگ فرش كرد كه بعدها نيز بارها تجديد گرديد.آخرين بار در سال 917 ه.بود كه به همان منوال تا سال 924 ه.
باقى ماند. هنگامى كه امير مصلح الدين رومى در موسم حج سال 923 ه.براى انجام حج به مكه آمد تصميم گرفت كه آن را خراب كرده و مجددا به طرز مجللترى آن را بنا نمايد.
بدين منظور در آغاز سال 924 ه.آن را خراب كرد و سپس گنبد بلند و بزرگى كه بر چهار پايۀ پهن به همراه چهار نيم طاق بود بنا نمود.تمامى اين قسمتها توسط سنگهاى لاشۀ تراشيده شده،از رنگ قرمز و زرد ساخته شد.اين سنگها را از سمت حديبيه و از منطقهاى بنام شميسى مىآوردند.همچنين وى بر طول و عرض مقام افزود و محراب آن را در كنار لبه حاشيه مطاف قرار داد.اين گنبد تا سال 949 ه.باقى بود تا اين كه در سال ياد شده،به دستور پادشاه و به علت اشغال فضاى زيادى از مسجد الحرام تخريب گرديد.اين دستور به وسيلۀ امير خشقلدى نيابت پادشاه در جده و مباشر ساختمانسازىهاى سلطنتى به مرحله اجرا درآمد و در روزهاى آغازين ماه رجب سال 939 ه.اين گنبد منهدم گرديد.وى سپس اقدام به ساختمان مجللى براى مقام حنفيان نمود،چهار ديوارى كه 4 ركن آن را با قطعات ستونهاى سنگى باقى مانده از گنبد پيشين ساخت كه از سنگهاى لاشه تشكيل شده بود با 6 ستون گرانبهاى يك پارچه از سنگ چخماق كه دو ستون آن در ميان 2 ركن و دو ستون ديگر در ميان دو ركن پسين قرار داد و يك ستون نيز ميان دو ركن برابر در سمت باب العمره و ستون آخر ميان ركن برابر با سمت باب السلام به موازات ستون نخستين ساخت.بر بالاى اين ستونها،ده نيم طاق زيبا قرار داده شد كه بر آن سقفى از چوب ساج با شكل بسيار ظريف و جالبى ساخته شده است.اين سقف با نقش و نگارهاى چشمنوازى تزيين شده است.بر روى اين سقف سايبانى چهار گوش بر روى