131اين صورت وقت ظهر پايان يافته ووقت مخصوص نماز عصر فرا رسيده است،پس كسى كه نماز ظهر را در اوّل وقت بخواند،وپس از آن بدون فاصله نماز عصر را بخواند،هر دو نماز را در وقت خودش خوانده است.واگر كسى بخواهد نماز را در وقت فضيلت خويش بخواند و به ثواب بيشترى برسد، بين نماز ظهر وعصر نمازهاى نافله را نيز بخواند.

امّا اذان واقامه،بنا بر آنچه ثابت شده ومذهب حقّ است واجب نمى‌باشند،بلكه آن دو مستحب هستند،وگر چه بر گفتن اقامه تأكيد بيشترى شده واستحباب بيشترى دارد،پس اگر كسى خواستار درك فضيلت است اذان واقامه را براى هر نماز به طور جداگانه بگويد،وجايز است به يك اذان واقامه براى هر دو نماز اكتفا نمايد،همانگونه كه جايز است هر دو نماز را بدون اذان واقامه بجا آورد.

امّا اميرالمؤمنين-كه درود وسلام خدا بر او باد-پس جايز نيست كه نماز عصر وى به طور كلّى به سبب خروج وقت قضا شده باشد،زيرا وى فردى است كه به كمال رسيده است و جايز نيست چنين اتّفاقى براى وى بيفتد،بلى فضيلت نماز اوّل وقت از حضرت فوت شده بود كه خورشيد براى وى برگردانده شد تا درك نماز اوّل وقت بنمايد،غير از آنچه گفته شد براى آن حضرت جايز نيست. ¹

فقيه بزرگ شيعه قاضى ابن برّاج نيز در همين موضوع سخنانى دارد كه مانند كلام سيّد مرتضى است،به همين جهت از آوردن آن