88رَجٰاءَ رِفْدِهِ وَطَلَبَ نٰائِلِهِ وَجٰائِزَتِهِ، فَإِلَيْكَ يٰارَبّ‌ِ تَعْبِيَتِي به اميد دهش و به جستجوى جايزه و بخشش او پس اى پروردگار من آمادگى وَاسْتِعْدٰادي، رَجٰاءَ عَفْوِكَ، وَطَلَبَ نٰائِلِكَ وَجٰائِزَتِكَ، فَلاٰ تُخَيِّبْ و استعداد من بسوى تو است و آرزوى عفو تو و خواهش بخشش و جايزه‌ات را دارم پس دُعٰائِي، يٰا مَنْ لاٰ يَخِيبُ عَلَيْهِ سٰائِلٌ وَلاٰ يَنْقُصُهُ نٰائِلٌ، فَإِنِّي نوميدم‌مكن اى كسى‌كه هيچ‌خواهنده‌اى نااميد از درگاهش نرود و هيچ‌گيرندۀ عطايى از(كرمش)نكاهد و من به اعتماد لَمْ‌آتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صٰالِحٍ عَمِلْتُهُ، وَلاٰ لِوِفٰادَةٍ إِلىٰ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ، عمل‌صالحى كه كرده‌باشم بدرگاهت نيامده و نه به مخلوقى واردشده‌ام كه ازاو اميدى‌داشته‌باشم أَتَيْتُكَ مُقِرّاً عَلىٰ نَفْسِي بِالْإِسٰاءَةِ وَالظُّلْمِ، مُعْتَرِفاً بِأَنْ لاٰ حُجَّةَ لِي بلكه بدرگاه تو آمده‌ام در حاليكه اقرار دارم كه بخود بدى و ستم كرده و معترفم كه هيچ دليل وَلاٰ عُذْرَ، أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ، الَّذِي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ و عذرى هم بر اين بدى و ستم نداشته‌ام، آمده‌ام به اميد آن عفو عظيم تو كه بدان از الْخٰاطِئِينَ ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلىٰ عَظِيمِ الْجُرْمِ، أَنْ خطاكاران درگذرى و توقف طولانى آنها بر جرم بزرگ بازت نداشت از عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ، فَيٰا مَنْ رَحْمَتُهُ وٰاسِعَةٌ وَعَفْوُهُ عَظِيمٌ، يٰا اينكه باز بدانها مهر ورزى اى كسى‌كه رحمتش وسيع و گذشتش بزرگ است اى خداى بزرگ عَظِيمُ يٰا عَظِيمُ يٰا عَظِيمُ، لاٰ يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلّاٰ حِلْمُكَ، وَلاٰ يُنْجِي اى خداى بزرگ اى خداى بزرگ خشم تو را جز بردباريت جلوگيرى نكند و از غضب