133إِلَيْكَ ، وَبِكَ أَسْتَدِلُّ عَلَيْكَ ، فَاهْدِنِي بِنُورِكَ إِلَيْكَ ، وَأَقِمْنِي برسانى و بوسيلۀ ذات تو بر تو دليل مى‌جويم پس به نور خود مرا بر ذاتت راهنمائى فرما و به يادآر مرا بِصِدْقِ‌الْعُبُودِيَّةِبَيْنَ يَدَيْكَ. إِلٰهِي عَلِّمْنِي مِنْ عِلْمِكَ الْمَخْزُونِ ، با بندگى صادقانه در پيش رويت خدايا بياموز به من از دانش مخزونت وَصُنِّي بِسِتْرِكَ الْمَصُونِ . إِلٰهِي حَقِّقْنِي بِحَقٰائِقِ أَهْلِ الْقُرْبِ ، و محفوظم دار به پردۀ مصونت خدايا مرا به حقائق نزديكان درگاهت بياراى وَاسْلُكْ بِي مَسْلَكَ أَهْلِ الْجَذْبِ . إِلٰهِي أَغْنِنِي بِتَدْبِيرِكَ لِي عَنْ و به راه اهل جذبه و شوقت ببر خدايا بى‌نياز كن مرا به تدبير خودت در باره‌ام از تَدْبِيرِي ، وَبِاخْتِيٰارِكَ عَنِ اخْتِيٰارِي ، وَأَوْقِفْنِي عَلىٰ مَرٰاكِزِ تدبير خودم و به اختيار خودت از اختيار خودم و بر جاهاى بيچارگى و درماندگى‌ام اضْطِرٰارِي . إِلٰهِي أَخْرِجْنِي مِنْ ذُلّ‌ِ نَفْسِي ، وَطَهِّرْنِي مِنْ شَكِّي مرا واقف گردان خدايا مرا از خوارى نفسم نجات ده و پاكم كن از شك وَشِرْكِي قَبْلَ حُلُولِ رَمْسِي ، بِكَ أَنْتَصِرُ فَانْصُرْنِي ، وَعَلَيْكَ و شرك خودم پيش از آنكه داخل گورم گردم به تو يارى جويم پس تو هم ياريم كن و بر تو أَتَوَكَّلُ فَلاٰ تَكِلْنِي ، وَإِيّٰاكَ أَسْأَلُ فَلاٰ تُخَيِّبْنِي ، وَفِي فَضْلِكَ توكل كنم پس مرا وامگذار و از تو درخواست كنم پس نااميدم مگردان و در فضل تو أَرْغَبُ فَلاٰ تَحْرِمْنِي ، وَبِجَنٰابِكَ أَنْتَسِبُ فَلاٰ تُبْعِدْنِي ، وَبِبٰابِكَ رغبت كرده‌ام پس محرومم مفرما و به حضرت تو خود را بسته‌ام پس دورم مكن و به درگاه تو