120مَعَدِّداً ، وَإِنْ كُنْتُ مُقِرّاً أَنِّي لَمْ أُحْصِهٰا لِكَثْرَتِهٰا وَسُبُوغِهٰا ، در مقام شمارۀ آنها گرچه من اقرار دارم كه آنها را نتوانم بشماره درآورم از بسيارى آنها و فراوانى وَ تظٰاهُرِهٰا وَ تَقٰادُمِهٰا إِلىٰ حادِثٍ، مٰا لَمْ تَزَلْ تَتَعَهَّدُنِي بِهِ مَعَهٰا مُنْذُ خَلَقْتَنِي و آشكارى‌آنها و پيشى جُستن آنها از زمان پيدايش من كه همواره در آن عهد مرا بوسيلۀ آن نعمتها يادآورى مى‌كردى وَبَرَأْتَنِي مِنْ أَوَّلِ الْعُمُرِ مِنَ الْإِغْنٰاءِ مِنَ الْفَقْرِ ، از آن ساعت كه مرا آفريدى و خلق‌كردى از همان ابتداى عمر كه از ندارى و فقر مرا به توانگرى درآوردى وَكَشْفِ الضُّرِّ ، وَتَسْبِيبِ الْيُسْرِ ، وَدَفْعِ الْعُسْرِ ، وَتَفرِيجِ الْكَرْبِ ، و گرفتاريم برطرف كردى و اسباب آسايش مرا فراهم ساختى و سختى را دفع نموده و اندوه را زدودى وَالْعٰافِيَةِ فِي الْبَدَنِ ، وَالسَّلاٰمَةِ فِي الدِّينِ . وَلَوْ رَفَدَنِي عَلىٰ قَدْرِ و تنم را تندرست و دينم را بسلامت داشتى و اگر ياريم دهند به اندازه‌اى ذِكْرِ نِعْمَتِكَ جَمِيعُ‌الْعٰالَمِينَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ، ، مٰا قَدَرْتُ كه نعمتت را ذكر كنم تمام جهانيان از اولين و آخرين نه من قدرت وَلاٰهُمْ عَلىٰ ذٰلِكَ . تَقَدَّسْتَ وَتَعٰالَيْتَ مِنْ رَبٍّ كَرِيمٍ ، عَظِيمٍ ذكرش را دارم نه آنها منزهى تو و برترى از اينكه پروردگارى هستى كريم و بزرگ رَحِيمٍ ، لاٰ تُحْصىٰ آلٰاؤُكَ ، وَلاٰ يُبْلَغُ ثَنٰاؤُكَ ، وَلاٰ تُكٰافَأُ نَعْمٰاؤُكَ ، و مهربان كه مهرورزى‌هايت به شماره درنيايد و ستايشت به آخر نرسد و نعمتهايت را تلافى نتوان كرد صَلّ ِعَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،وَ أَتْمِمْ عَلَيْنٰا نِعَمَكَ،وَ أَسْعِدْنٰا بِطٰاعَتِكَ .

درود فرست بر محمد و آل محمد و كامل گردان بر ما نعمتهايت را و بوسيلۀ اطاعت خويش