25118 - هنگام زيارت، بايد زمينهاى براى كمال روحى و رشد معنوى و تصفيۀ قلب انسان فراهم شود، تا زائر را در اخلاق و زندگى و عفاف و تقوا به اولياء اللّه نزديك سازد، و وسيلهاى براى توبه، تطهير، و تزكيۀ باطنى وى گردد. اين جز با توفيق الهى و جز با داشتن «معرفت» و «محبّت» نسبت به اين بزرگواران، فراهم نمىشود. اساس ارزش زيارت هم به معرفت است، و دربارۀ زيارت ائمّه و معصومين عليهم السلام تعبير «عارِفاً بِحَقِّهِ» اشاره به همين نكته است، و گرنه، زيارت بىمعرفت، آن ثواب و كمال مطلوب را ندارد.
زيارت اوّل حضرت رسول صلى الله عليه و آله
هرگاه به مدينةالرّسول وارد شدى، پس از غسل زيارت اذن دخول بخوان:
«اَللّٰهُمَّ انِّى قَدْ وَقَفْتُ عَلىٰ بٰابٍ مِنْ ابْوٰابِ بُيُوتِ نَبِيِّكَ «خدايا من ايستادهام بر در خانهاى از درهاى خانههاى پيامبرت