252صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَقَدْ مَنَعْتَ النّٰاسَ أَنْ يَدْخُلُوا إِلّاٰ بِإِذْنِهِ، كه درودهاى تو بر او و آلش باد وچنان است كه تو قدغن‌فرموده‌اى كه‌مردم داخل‌آن گردند جزبه اذن او، و فَقُلْتَ: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِ‌ّ إِلّاٰ أَنْ فرمودى اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد داخل خانه‌هاى پيامبر نشويد جز اينكه يُؤْذَنَ لَكُمْ»، اللّٰهُمَّ إِنِّي أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صٰاحِبِ هٰذَا الْمَشْهَدِ به شما اذن دهند. خدايا من معتقدم به احترام صاحب اين زيارتگاه الشَّرِيفِ فِي‌غَيْبَتِهِ، كَمٰاأَعْتَقِدُهٰا فِي حَضْرَتِهِ، وَاَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَكَ شريف در زمان غيبت و پنهانيش، چنانچه اين عقيده را در زمان حضورش دارم و مى‌دانم كه وَخُلَفٰاءَكَ عَلَيْهِمُ السَّلاٰمُ أَحْيٰاءٌ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ، يَرَوْنَ مَقٰامِي رسول تو و جانشينانش عليهم السلام زنده‌اند و در نزد تو روزى مى‌خورند و هم‌اكنون جاى مرا مى‌بينند وَيَسْمَعُونَ كَلاٰمِي وَيَرُدُّونَ سَلاٰمِي، وَأَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِي و سخنم را مى‌شنوند و سلام مرا جواب دهند. ولى تو جلو گرفته‌اى از گوش من شنيدن سخنشان را، و باز كَلاٰمَهُمْ، وَفَتَحْتَ بٰابَ فَهْمِي بِلَذِيذِ مُنٰاجٰاتِهِمْ، وَإِنِّي أَسْتَأذِنُكَ كرده‌اى دريچۀ فهمم را به مناجات لذيذ ايشان، و من اكنون اى پروردگارم، اولاً از تو اذن مى‌طلبم يٰا رَبِ‌ّ أَوَّلاً، وَأَسْتَأْذِنُ رَسُولَكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ثٰانِياً...

و ثانياً از رسول تو صلى اللّٰه عليه و آله اذن مى‌گيرم...

ءَاَدْخُلُ يٰارَسُولَ اللّٰهِ، ءَاَدْخُلُ يٰا حُجَّةَ اللّٰهِ، ءَاَدْخُلُ يٰا مَلاٰئِكَةَ آيا داخل شوم اى رسول خدا، آيا داخل شوم اى حجت خدا، آيا داخل شوم اى فرشتگان