228الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَرَّفَنٰا فَضْلَ هٰذَا الْيَوْمِ، وَبَصَّرَنٰا حُرْمَتَهُ، وَكَرَّمَنٰا ستايش خاص خدايى است كه شناساند به ما فضيلت اين روز را و بينامان كرد به حرمت اين روز و گراميمان داشت بِهِ، وَشَرَّفَنٰا بِمَعْرِفَتِهِ، وَهَدٰانٰا بِنُورِهِ، يٰا رَسُولَ اللّٰهِ، يٰا أَمِيرَ بدان و شرافتمان داد به معرفتش و هدايتمان كرد به نورش اى رسول خدا اى امير الْمُؤْمِنِينَ، عَلَيْكُمٰا وَعَلىٰ عِتْرَتِكُمٰا وَعَلىٰ مُحِبِّيكُمٰا مِنِّي أَفْضَلُ مؤمنان بر شما و بر عترت شما و بر دوستان شما بهترين السَّلاٰمِ مٰا بَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهٰارُ، وَبِكُمٰا أَتَوَجَّهُ إِلَى اللّٰهِ رَبِّي وَربِّكُمٰا سلام و درود من باد تا برپاست شب و روز و بوسيلۀ او رو كنم بسوى خدا پروردگار من و پروردگارتان فِي نَجٰاحِ طَلِبَتِي، وَقَضٰاءِ حَوٰائِجِي، وتَيْسِيرِ أُمُورِي».

در موفق شدن به مقصودم و برآورده شدن حاجاتم و آسان شدن كارهايم.» هفتم: آنكه در ديدار با برادران مؤمن، اين تهنيت را به يكديگر بگويند كه سپاس نعمت ولايت است:

«اَلْحَمْدُ للّٰهِ‌ِ الَّذِي جَعَلَنٰا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوِلاٰيَةِ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ «ستايش خاص خدايى است كه قرار داد ما را از تمسك جويان به ولايت اميرمؤمنان وَالْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلاٰمُ».

و ساير امامان عليهم السّلام.»

ونيز بخواند: