227سَبِيلِكَ، لَمْ تَأْخُذْهُ فِيكَ لَوْمَةُ لاٰئِمٍ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ راهت آنكه نگيردش (و ناراحتش نكند) دربارۀ تو ملامت ملامت‌كننده‌اى كه درود فرستى بر محمد و آل مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَجْعَلَنِي فِي هٰذَا الْيَوْمِ الَّذِي عَقَدْتَ فِيهِ لِوَلِيِّكَ محمد و مرا قرار دهى در اين روزى كه بستى براى ولى خود الْعَهْدَ فِي أَعْنٰاقِ خَلْقِكَ، وَأَكْمَلْتَ لَهُمُ الدِّينَ مِنَ الْعٰارِفِينَ پيمان (امامت) را در گردن خلق خود و كامل گرداندى براى آنها دين را از عارفان بِحُرْمَتِهِ، وَالْمُقِرِّينَ بِفَضْلِهِ، مِنْ عُتَقٰائِكَ وَطُلَقٰائِكَ مِنَ النّٰارِ، وَلاٰ به‌حرمتش و اقراركنندگان به فضل او از آزادشدگان و رهاشدگانت از آتش و تُشْمِتْ بِي حٰاسِدِي النِّعَمِ. اللّٰهُمَّ فَكَمٰا جَعَلْتَهُ عِيدَكَ الْأَكْبَرَ، شاد مكن نسبت به من حسودانم را در نعمتهايت خدايا چنانچه آنرا عيد بزرگ خود قرار داده‌اى وَسَمَّيْتَهُ فِي السَّمٰاءِ يَوْمَ الْعَهْدِ الْمَعْهُودِ، وَفِي الْأَرْضِ يَوْمَ و ناميدى آنرا در آسمان روز عهد معهود و در زمين روز الْمِيثٰاقِ الْمَأْخُوذِ وَالْجَمْعِ الْمَسْؤُولِ، صَلّ‌ِ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ پيمان گرفتن و انجمن بازخواست شده درود فرست بر محمد و آل مَحَمَّدٍ، وَأَقْرِرْ بِهِ عُيُونَنٰا، وَاجْمَعْ بِهِ شَمْلَنٰا، وَلاٰتُضِلَّنٰا بَعْدَ إِذْ محمد و روشن كن بوسيله‌اش ديدگان ما را و گردآور بدستش پراكندگى ما را و گمراهمان مكن پس از آنكه هَدَيْتَنٰا، وَاجْعَلْنٰا لِأَنْعُمِكَ مِنَ الشّٰاكِرِينَ، يٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمِينَ، هدايتمان كردى و قرارمان ده از سپاسگزاران نعمتهايت اى مهربانترين مهربانان