221بِاللّٰهِ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ، وَبِرَسُولِهِ مَحَمَّدٍ، به خداى يگانه‌اى كه شريك ندارد و به رسولش محمد صلى الله عليه و آله وَصَدَّقْنٰا وَاَجَبْنٰا دٰاعِيَ اللّٰهِ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِي مُوٰالاٰةِ مَوْلانٰا و تصديق كرديم و اجابت كرديم داعى خدا را و پيروى كرديم از رسول (او) در مورد دوستى و اطاعت مولايمان وَمَوْلَى المُؤْمِنِينَ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيّ‌ِ بْنِ أَبِي طٰالِبٍ، عَبْدِ اللّٰهِ و مولاى مؤمنان امير مؤمنان على بن ابى طالب بندۀ خدا وَاَخِي رَسُولِهِ، وَالصِّدِّيقِ الْأَكْبَرِ وَالْحُجَّةِ عَلىٰ بَرِيَّتِهِ، الْمُؤَيِّدِ بِهِ و برادر رسول او و صديق اكبر و حجت او بر آفريدگانش آنكه خداوند نَبِيَّهُ وَدِينَهُ الْحَقَّ الْمُبِينَ، عَلَماً لِدِينِ اللّٰهِ، وَخٰازِناً لِعِلْمِهِ، وَعَيْبَةَ پيامبرش و دين حق آشكارش را بوسيلۀ او تاييد كرد نشانه و پرچم دين خدا و خزينه‌دار دانش او و گنجينۀ غَيْبِ اللّٰهِ، وَمَوْضِعَ سِرِّ اللّٰهِ، وَأَمِينَ اللّٰهِ عَلىٰ خَلْقِهِ، وَشٰاهِدَهُ فِي غيب خدا و جايگاه راز خدا و امين خدا بر خلق او و گواه او در بَريَّتِهِ. اللّٰهُمَّ رَبَّنٰا إِنَّنٰا سَمِعْنٰا مُنٰادِياً يُنٰادِي لِلْإِيمٰانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ آفريدگانش خدايا اى پروردگار ما ما شنيديم منادى را كه ندا مى‌كرد براى ايمان (و مى‌گفت) ايمان آوريد به پروردگارتان فآمَنّٰا، رَبَّنٰا فَاغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا وَكَفِّرْ عَنّٰا سَيِّئاتِنٰا وَتَوَفَّنٰا مَعَ الْأَبْرٰارِ، پروردگارا ما هم ايمان آورديم پس بيامرز گناهانمان را و بديهامان را پوشيده دار و ما را با نيكان بميران رَبَّنٰا وَآتِنٰا مٰا وَعَدْتَنٰا عَلىٰ رُسُلِكَ وَلاٰ تُخْزِنٰا يَوْمَ الْقِيٰامَةِ إِنَّكَ لاٰ پروردگارا عطا كن به ما چيزى را كه بوسيلۀ فرستادگانت به ما وعده دادى و در روز رستاخيز رسوايمان مكن كه براستى تو