222تُخْلِفُ الْمِيعٰادَ ، فَاِنّٰا يٰارَبَّنٰا بِمَنِّكَ وَلُطْفِكَ‌اَجَبْنٰا دٰاعِيكَ، وَاتَّبَعْنَا خلف وعده نمى‌كنى، پس ما اى پروردگار به احسان و لطف تو اجابت كرديم داعى تو را و پيروى كرديم الرَّسُولَ، وَصَدَّقْنٰاهُ وَصَدَّقْنٰا مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَكَفَرْنٰا بِالْجِبْتِ از رسول تو وتصديقش كرديم ونيز تصديق كرديم مولاى مؤمنان را و كافر شديم به جبت و طاغوت وَالطّٰاغُوتِ، فَوَلِّنٰا مٰا تَوَلَّيْنٰا، وَاحْشُرْنٰا مَعَ أَئِمَّتِنٰا، فَاِنّٰا بِهِمْ (غاصبان حقوق آن‌حضرت) پس والى ما گردان آن را كه ما به ولايت برگزيديم وبا امامانمان محشورمان كن كه مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ، وَلَهُمْ مُسَلِّمُونَ، آمَنّٰا بِسِرِّهِمْ وَعَلاٰنِيَتِهِمْ ايمان و اعتقاد داريم و تسليم آنانيم ايمان داريم بر نهانشان و آشكارشان و وَشٰاهِدِهِمْ وَغٰائِبِهِمْ وَحَيِّهِمْ وَمَيِّتِهِمْ، وَرَضِينٰا بِهِمْ أَئِمَّةً وَقٰادَةً حاضرشان و غائبشان و زنده‌شان و مرده‌شان و خوشنوديم به امامتشان وَسٰادَةً، وَحَسْبُنٰا بِهِمْ بَيْنَنٰا وَبَيْنَ اللّٰهِ دُونَ خَلْقِهِ، لاٰ نَبْتَغِي بِهِمْ و آقائيشان و همانها ما را در مابين خود و خدا از ساير خلق كافى هستند نجوئيم بجاى ايشان بَدَلاً، ولاٰ نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وَلِيجَةً، وَبَرِئْنٰا إِلَى اللّٰهِ مِنْ كُلّ‌ِ مَنْ بدلى و نگيريم جز ايشان همدمى (يا معتمدى) و بيزارى جوئيم به درگاه خدا از هر كه نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، برپا كند در برابرشان جنگى از جن و انس از اولين و آخرين وَكَفَرْنٰا بِالْجِبْتِ وَالطّٰاغُوتِ وَالْأَوْثٰانِ الْأَرْبَعَةِ وَأَشْيٰاعِهِمْ و كافر شديم به جبت و طاغوت و بتهاى چهارگانه و دنبال روندگان