117الزّٰادِ وَالنَّفَقَةِ، وَاقْضِ مٰا أَوْجَبْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ، توشه و خرجى و به انجام رسان آنچه را بر ايشان واجب كردى از اعمال حج و عمره بِفَضْلِكَ وَرَحْمَتِكَ يٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمِينَ».
بوسيلۀ فضل و رحمت خودت اى مهربانترين مهربانان.»
مناجات شعبانيّه
دعايى است سرشار از مضامين عرفانى و بلند، و اين دعا از «ابن خالويه» روايت شده است. وى گفته است: اين مناجات حضرت اميرالمؤمنين و ديگر امامان معصوم عليهم السلام بوده، و آنان بر خواندن اين دعا در ماه شعبان مداومت مىكردند. و بدين جهت بزرگان دين، مانند حضرت امام خمينى قدس سره به اين مناجات علاقۀ خاصى داشتند.
خواندن اين مناجات، با مفاهيم عاليهاى كه دارد براى هر وقتى كه انسان حضور قلب و توجّه داشته باشد مناسب است.
«اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاسْمَعْ دُعٰائِي إِذٰا «خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و بشنو دعايم را هنگامى كه