116اللَّغْوِ وَالْغِيبَةِ، وَتَفَضَّلْ عَلىٰ عُلَمٰائِنٰا بِالزُّهْدِ وَالنَّصِيحَةِ، وَعَلَى بيهوده و غيبت و تفضل فرما بر علماى ما به پارسايى و خيرخواهى كردن و بر الْمُتَعَلِّمِينَ بِالْجُهْدِ وَالرَّغْبَةِ، وَعَلَى الْمُسْتَمِعِينَ بِالْاِتِّبٰاعِ دانش‌آموزان به كوشش داشتن و شوق و بر شنوندگان به پيروى كردن وَالْمَوْعِظَةِ، وَعَلىٰ مَرْضَى الْمُسْلِمِينَ بِالشِّفٰاءِ وَالرّٰاحَةِ، وَعَلىٰ و پند گرفتن و بر بيماران مسلمان به بهبودى يافتن و آسودگى و بر مَوْتٰاهُمْ بِالرَّأْفَةِ وَالرَّحْمَةِ، وَعَلىٰ مَشٰايِخِنٰا بِالْوَقٰارِ وَالسَّكِينَةِ، مردگان آنها به عطوفت و مهربانى كردن و بر پيرانمان به وقار و سنگينى وَعَلَى الشَّبٰابِ بِالْإِنٰابَةِ وَالتَّوْبَةِ، وَعَلَى النِّسٰاءِ بِالْحَيٰاءِ وَالْعِفَّةِ، و بر جوانان به بازگشت و توبه و بر زنان به شرم و عفت وَعَلَى‌الْأَغْنِيٰاءِ بِالتَّوٰاضُعِ وَالسَّعَةِ، وَعَلَى الْفُقَرٰاءِ بِالصَّبْرِ و بر توانگران به فروتنى و بخشش كردن و بر مستمندان به شكيبايى وَالْقَنٰاعَةِ، وَعَلَى الْغُزٰاةِ بِالنَّصْرِ وَالْغَلَبَةِ، وَعَلَى الأُسَرٰاءِ و قناعت و بر پيكار كنندگان به يارى و پيروزى و بر اسيران بِالْخَلاٰصِ وَالرّٰاحَةِ، وَعَلَى الْأُمَرٰاءِ بِالْعَدْلِ وَالشَّفَقَةِ، وَعَلَى به رهايى يافتن و آسودگى و بر زمامداران به عدالت داشتن و دلسوزى و بر الرَّعِيَّةِ بِالْإِنْصٰافِ وَحُسْنِ السِّيرَةِ، وَبٰارِكْ لِلْحُجّٰاجِ وَالزُّوّٰارِ فِي ملت به انصاف و خوش‌رفتارى و بركت ده براى حاجيان و زائران در